ایرنا - کتاب «بین‌المللی سازی آموزش عالی» شامل استراتژی‌ها، راهبردها و تکنیک‌ها در توسعه ارتباطات علمی به قلم عباس قنبری باغستان، عضو هیأت علمی دانشگاه تهران به چاپ رسید.

بین‌المللی سازی آموزش عالی

این کتاب در قالب پنج فصل و ۳۹۵ صفحه توسط انتشارات پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری به زینت طبع آراسته شد.
عباس قنبری باغستان، مولف این کتاب استادیار رشته ارتباطات دانشگاه تهران است.

بین المللی سازی آموزش عالی چطور کتاب شد
وی درباره علت تالیف این کتاب گفت: در اردیبهشت سال ۱۳۹۴ که به عنوان رایزن علمی ایران در شرق آسیا منصوب شدم، تصمیم گرفتم تمامی موضوعات، مسائل و بحث های مرتبط با آموزش عالی را به صورت روزانه یادداشت و ثبت کنم. به خصوص اینکه مالزی و کشورهای شرق آسیا (به خصوص سنگاپور، ژاپن، چین) از اوایل هزاره جدید آبستن تغییر و تحولات زیادی در حوزه آموزش عالی شده بودند و من چون سابقه حضور چندین ساله (بیش از یک دهه) در این کشور را داشتم و از نزدیک آنها را مشاهده کره بودم، خیلی خودم را مقید می دانستم تا این تجارب زیسته و درس آموخته ها را به صورت مدون در بیارم و در اختیار مخاطبان آموزش عالی قرار بدهم به خصوص اینکه مطالبه زیادی نیز در مورد آن در ایران وجود داشت.
باغستانی خاطرنشان کرده است که فعالیت سه ساله به عنوان رایزن علمی در منطقه شرق آسیا (۹۷-۱۳۹۴)، مرا از نزدیک با ساختار حکمرانی نظام آموزش عالی ایران، فرایند ها و روندها و مکانیزم های سیاستگذاری و تصمیم گیری نیز آشنا کرد و این فرصت را نصیب من ساخت تا بتوانم به صورت مقایسه ای به مطالعه تفاوت ها (هم در سیاستگذاری، هم در نگرش و هم در اجرا) بپردازم.
کتابی که اکنون چاپ شده، خروجی همین یادداشت ها و نوشته ها از محتوای دیدارها، مذاکرات و بحث و بررسی های فراوان با کارشناسان، مقامات و مسوولان آموزش عالی و دانشگاهی در ایران و بسیاری از کشورهای منطقه شرق آسیا در ارتباط با "توسعه ارتباطات علمی و بین المللی" است که در سه سطح ۱-کلان ملی، ۲-دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی و ۳-بدنه هیات علمی تنظیم و ارائه شده است.

نگاهی به کتاب خاص آموزش عالی
رویکرد اصلی کتاب "بین المللی سازی در خانه" است. فصل اول به کلیات پرداخته و یک مدل از نظام برنامه ریزی، سیاستگذاری و اجرایی بین المللی سازی آموزش عالی ارائه می دهد.
سپس در همین فصل به صورت مصداقی، چالش های آموزش عالی ایران براساس این مدل از "بین المللی سازی" ارزیابی شده است.
سه فصل ۲، ۳ و ۴ حاوی بیش از ۶۰ راهکار کاربردی-اجرایی برای توسعه ارتباطات علمی و بین المللی آموزش عالی ایران است که به ترتیب در سطح کلان (فصل ۲، برای سیاستگذاران ملی)، سطح دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی (فصل ۳، برای سیاستگذاران دانشگاهی) و سطح بدنه هیات علمی (فصل ۴، برای اعضای هیات علمی و دانشجویان) ارائه شده است.
فصل پنجم کتاب به طور کامل مطالعه موردی کشور مالزی است که در آن به ارزیابی نظام سیاستگذاری و برنامه ریزی در حوزه آموزش عالی، تجربه دانشگاه های تحقیقاتی در مالزی و مکانیسم جذب دانشجوی خارجی در این کشور پرداخته  است. در این فصل نکات ریزی از دلایل موفقیت مالزی در توسعه و بین المللی سازی آموزش عالی (از نوع نگاه، افق دید، سبک برنامه ریزی و ... گرفته تا مکانیسم های جدید اجرایی و شیوه تعامل با مجموعه ذی نفعان داخلی و خارجی) مطرح شده که به همراه چند درس آموخته سلبی و ایجابی آن که در پایان همین فصل آمده، می تواند برای مخاطبان جذاب باشد.

راهکارهایی برای آموزش عالی
این کتاب در نهایت نیز با ۱۵ پیشنهاد راهبردی اصلاحی کلان در قالب "سخنی با نظام حکمرانی آموزش عالی" به پایان می رسد که تغییرات پارادایمی جدی در ارتباط با هریک از آنها به صورت واقعی و عملیاتی برای گذار از وضعیت فعلی و رسیدن به وضعیت مطلوب (اگرنه ایده آل) ضروری است.
۲مزیت عمده می توان برای این کتاب در نظر گرفته؛ نخست اینکه اثر چاپ شده کاربردی است و تلاش شده به صورت صریح و ملموس به اصل موضوع پرداخته و راهکار متناظر با آن را ارائه دهد.
مزیت دوم کتاب، مثال ها و مصداق های بسیار روشن از نقاط ضعف و قوت حکمرانی آموزش عالی ایران در هر سه سطح (کلان، دانشگاهی و بدنه علمی) ارائه می دهد که بر اساس آن به آسانی می توان پی برد مشکل اصلی در کجاست.
 به خصوص اینکه این مثال ها و مصداق ها مقایسه ای است و خواننده می تواند به عنوان مثال وضعیت نظام حکمرانی آموزش عالی در سطح کلان، وضعیت دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی و حتی فعالیت بدنه علمی کشور را با سایر مطالعات موردی ارائه شده در این کتاب مقایسه کند.

[یادآور می شود که پیش از این حداقل 4 عنوان کتاب با موضوع «بین‌المللی سازی آموزش عالی» توسط اساتید دانشگاه های داخلی تولید، ترجمه و منتشر شده است.]

................ هر روز با کتاب ...............

در ساعت یازده چهارشنبه آن هفته جن در آقای مودت حلول کرد... این آدم‌های عادی در عین عادی‌بودن، کارهای وحشتناک می‌کنند. می‌کُشند، زن‌هایشان را تکه‌پاره می‌کنند، آمپول مرگبار به دوست و آشنا می‌زنند... زن‌ها مدام کشته می‌شوند حالا هرچقدر که زیبا و دوست‌داشتنی باشند و هرچقدر هم که قاتل عاشقشان باشد... حکومتی که بر مسند قدرت نشسته تحمل هیچ شاهد زبان‌به‌کامی را ندارد... این «تن‌بودگی» آدم‌های داستان ...
سرگذشت افسری از ارتش رژیم گذشته... پس از پی بردن به روابط غیرمشروع همسرش او را به قتل می‌رساند و مدتی را در زندان به سر می‌برد. پنج فرزند او نیز در شرایط انقلابی هرکدام وارد گروه‌های مختلف سیاسی می‌شوند... ما بذر بی اعتمادی، شک و تسلیم را کاشته‌ایم که به جنگلی از پوچی و بدبینی تبدیل شده است. جنگلی که در آن هرگز جرأت نمی‌کنید حتی اسم خدا، حقیقت و انسانیت را به زبان بیاورید. ما مجبور می‌شویم که قبر فرزندانمان را خودمان بکنیم ...
نه می‌توانیم بگوییم که قرآن به این اساطیر هیچ نگاهی نداشته و نه می‌توانیم فوری آنچه را با عقل ما سازگار نشد، بگوییم که اساطیری است... حُسن را به یوسف، عشق را به زلیخا و حزن را به یعقوب تعبیر می‌کند... قرآن نوعی زبان تصویری دارد... در مقام قصه‌‏گویی به‏ شدت از این‏که مطلبی خلاف واقع بگوید، طفره می‌‏رود. در عین‏ حال در بیان واقعیات به دو عنصر پویایی و گزینشی بودن تکیه فراوانی دارد. ...
تکبر شدید مردانه، نابرابری خارق‌العاده‌ی ثروت و خسارت روانی واردآمده به کارکنان جوان مؤنث... کاربران شاید نمی‌دانستند که رصد می‌شده‌اند، ولی این یک مسئله‌ی شخصی میان آن‌ها و شرکت‌های مشتری‌مان بود... با همکارانش که اکثراً مرد هستند به یک میخانه‌ی ژاپنی می‌رود تا تولد رئیسش را جشن بگیرند... من همیشه سعی کرده‌ام دوست‌دختر، خواهر، یا مادر کسی باشم... فناوری‌‌های نوین راه‌حل‌ برای بحران‌هایی ارائه می‌دهند که اکنون دارند وخیم‌ترشان می‌کنند ...
تلگراف او را به شرکت در همایش «صلح خاورمیانه» دعوت می‌کرد. زیر نامه را سارتر و دوبوار امضا کرده بودند... نامه را به شوخی گرفت... به پاریس که رسید، فهمید «به‌دلایل امنیتی مکان جلسه به خانه‌ی میشل فوکو تغییر کرده»... فوکو هوادار اسرائیل بود و دلوز هوادار فلسطینیان... او می‌رفت که برجسته‌ترین کبوتر صلح در تشکیلات حکومت اسرائیل شود... به‌نظر یک روشن‌فکر ساحل چپ می‌آمد، نیمی متفکر و نیمی شیاد... آن دلاور سابق که علمدار مظلومان بود ...