دختر محمدحسین شهریار، شاعر ایرانی، نسبت به وضعیت نگهداری دست‌نوشته‌های پدرش در موزه ادبی شهریار ابراز نگرانی کرد. 
  
مریم بهجت تبریزی به خبرنگار فارس، گفت: بارها به فکر جمع‌آوری دست‌نوشته‌های شهریار افتاده‌ایم ولی تاکنون این مسأله بنا به دلایلی محقق نشده است. دختر شهریار می‌گوید: «بارها پیشنهاد انتقال دست‌نوشته‌های پدرم به سازمان اسناد ملی را داده‌ایم تا در آنجا بهتر نگهداری شوند.»

به گفته وی، مسؤلیت نگهداری دست‌نوشته‌های شهریار طبق قاون حمایت از حقوق مؤلفان و مصنفان ایران تا 30 سال پس از درگذشت شهریار بر عهده خانواده وی است. بهجت تبریزی همچنین می‌گوید: «دست‌نوشته‌هایی را که زمان افتتاح موزه ادبی شهریار به صورت امانی در اختیار این موزه قرار داده هنوز پس نگرفته است.»

موزه ادبی شهریار پس از درگذشت وی توسط شهرداری تبریز و در محل منزل مسکونی شهریار تأسیس شد. دختر شهریار اصرار دارد بنیادی با حمایت دولت تشکیل شود تا نسبت به نگهداری و انتشار دست‌نوشته‌ها و آثار شهریار اهتمام ورزد.

سیدمحمدحسین بهجت تبریزی، متخلص به شهریار 27 شهریور سال 1367 درگذشته است. «حیدر بابایه سلام» و «کلیات محمدحسین شهریار» دو اثر وی هستند که حق انتشار آن‌ها تنها در اختیار انتشارات نگاه است.

با این حال هنوز هم برخی از اشعار شهریار در ایران منتشر نشده و به گفته دخترش بسیاری از این اشعار نزد دوستان و بستگان نزدیک شهریار است.

بهجت تبریزی همچنین می‌گوید: «برخی از این اشعار ممکن است در دست‌نوشته‌های وی نیز باشند که تنها از طریق تطبیق دیوان شهریار با این دست‌نوشته‌ها مشخص می‌شود.»

جلد سوم از جایی آغاز می‌شود که دو بحث قبلی به سیاست می‌رسند: اگر آزادی به قانون عمومی و نظم غیرمتمرکز نیاز دارد، چگونه باید قدرت سیاسی را مهار کرد؟ در واقع، کتاب از اقتصاد شروع نمی‌شود و به سیاست ختم نمی‌شود؛ بلکه از محدودیت دانش انسان آغاز می‌کند و به محدودیت قدرت انسان می‌رسد... زبان، عرف، بخش مهمی از حقوق و البته بازار، بدون طراحی و برنامه‌ریزی ایجاد شده و حاصل مشارکت میلیون‌ها انسان است... آیا انسان می‌تواند جامعه را به‌طور عقلانی و از بالا طراحی کند؟ ...
نویسنده سعی دارد به این پرسش اساسی پاسخ دهد که آیا مشروعیت و ساختار حاکمیت در اسلام می‌تواند بر پایه‌ی عقد «وکالت» (نمایندگی از طرف مردم و شهروندان) استوار باشد یا لزوماً باید در قالب «ولایت» تعریف شود؟... در اسلام، هیچ‌کس بر دیگری حق حکومتِ تحمیلی ندارد؛ بلکه این حقِ خودِ انسان‌هاست که برای اداره‌ی زندگی اجتماعی‌شان، نماینده و وکیل انتخاب کنند. بنابراین، مشروعیتِ اعمال قدرت در دولت، از تنفیذ و توکیل آحاد شهروندان نشأت می‌گیرد ...
پرسش اصلی رمان صرفاً این نیست که آیا آرمان‌ها شکست خورده‌اند یا نه.پرسش عمیق‌تر این است: انسان پس از شکست آرمان‌ها چگونه می‌تواند همچنان معنا و هویت خود را حفظ کند؟... پاسخی که ابراهیم برمی‌گزیند، نه پیروزی است و نه تسلیم. او راهی دیگر را انتخاب می‌کند: پذیرفتن شکست تاریخی، بدون آنکه به خیانت، گریز از واقعیت یا انکار زندگی پناه ببرد ...
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...