مالوری بلک‌من [malorie blackman] به عنوان نخستین نویسنده ادبیات کودک و نوجوان موفق به کسب جایزه ادبی پن پینتر [2022 PEN Pinter Prize] شد.

مالوری بلک‌من [malorie blackman] اژدهای چیس‌خوار» [The monster crisp-guzzler]،

به گزارش کتاب نیوز، در بیانیه‌ای هیات داوران این جایزه ادبی آمده است: «مالوری جهان‌های تخیلی پویایی خلق کرده است که در آن قهرمانان او با مسائل بی‌عدالتی و چالش‌های آن به گونه‌ای زندگی می‌کنند که کاملاً درگیرکننده است، زیرا او بیش از هر چیز یک داستان‌نویس فوق‌العاده است».

مالوری بلک‌من که بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ ملک‌الشعری کودکان بوده است، نگارش بیش از ۷۰ کتاب در حوزه ادبیات کودک و نوجوان را بر عهده داشته است که مهم‌ترین آن مجموعه رمان‌های «Noughts & Crosses» است که بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۱ در شش جلد منتشر شده است.

جایزه «پن پینتر» در سال ۲۰۰۹ به نام نمایشنامه‌نویس برنده نوبل هارولد پینتر راه‌اندازی شده است. این جایزه پیش‌تر به چهره‌های سرشناسی چون «حنیف قریشی»، «تونی هریسون»، «کارول آن دافی»، «تام استوپارد»، «ماگارت اتوود» و «چیماماندا انگوزی آدیچی» اعطا شده است. این جایزه توسط انجمن قلم بریتانیا به نویسنده‌ای با «شایستگی ادبی برجسته» که مقیم بریتانیا، ایرلند یا کشورهای مشترک المنافع است اعطا می‌شود.

از مالوری بلک‌من در ایران رمان‌های «اژدهای چیس‌خوار» [The monster crisp-guzzler]، «اسم رمز»، «پسری با قلب گوسفند»، «ویزی ویگ: پشمالوی فضایی» و «دزد!» ترجمه و منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...