مالوری بلک‌من [malorie blackman] به عنوان نخستین نویسنده ادبیات کودک و نوجوان موفق به کسب جایزه ادبی پن پینتر [2022 PEN Pinter Prize] شد.

مالوری بلک‌من [malorie blackman] اژدهای چیس‌خوار» [The monster crisp-guzzler]،

به گزارش کتاب نیوز، در بیانیه‌ای هیات داوران این جایزه ادبی آمده است: «مالوری جهان‌های تخیلی پویایی خلق کرده است که در آن قهرمانان او با مسائل بی‌عدالتی و چالش‌های آن به گونه‌ای زندگی می‌کنند که کاملاً درگیرکننده است، زیرا او بیش از هر چیز یک داستان‌نویس فوق‌العاده است».

مالوری بلک‌من که بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ ملک‌الشعری کودکان بوده است، نگارش بیش از ۷۰ کتاب در حوزه ادبیات کودک و نوجوان را بر عهده داشته است که مهم‌ترین آن مجموعه رمان‌های «Noughts & Crosses» است که بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۱ در شش جلد منتشر شده است.

جایزه «پن پینتر» در سال ۲۰۰۹ به نام نمایشنامه‌نویس برنده نوبل هارولد پینتر راه‌اندازی شده است. این جایزه پیش‌تر به چهره‌های سرشناسی چون «حنیف قریشی»، «تونی هریسون»، «کارول آن دافی»، «تام استوپارد»، «ماگارت اتوود» و «چیماماندا انگوزی آدیچی» اعطا شده است. این جایزه توسط انجمن قلم بریتانیا به نویسنده‌ای با «شایستگی ادبی برجسته» که مقیم بریتانیا، ایرلند یا کشورهای مشترک المنافع است اعطا می‌شود.

از مالوری بلک‌من در ایران رمان‌های «اژدهای چیس‌خوار» [The monster crisp-guzzler]، «اسم رمز»، «پسری با قلب گوسفند»، «ویزی ویگ: پشمالوی فضایی» و «دزد!» ترجمه و منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...