کتاب «برابری دیه زنان و مردان» تحقیقی فقهی از استاد محمد سروش محلاتی در 120صفحه منتشر شد.

برابری دیه زنان و مردان» تحقیقی فقهی از استاد محمد سروش محلاتی

به گزارش کتاب نیوز، عنوان کامل این تحقیق «طرح و تبیین فرضیه برابری دیه زنان و مردان بر مبنای امضایی و حکومتی بودن مقدار دیه» است که در دو فصل تنظیم شده است.

در فصل اول فرضیه‌ی سلطانی بودن مقدار دیه بررسی و نقد شده و در فصل دوم کتاب نیز فرضیه‌ی امضایی بودن احکام دیه بررسی و نقد شده است.

اصل مسأله دیه با توجه به نص قرآنی محل تردید نیست و در همه نظام‌های حقوقی، اصلی پذیرفته شده است. اما فقه امامیه با سه مسأله مهم در باب دیات مواجه هست:
یک مسأله اجناسی است که به عنوان مبنای اندازه گیری دیه مشخص شده اند، مثلا ما امروز درهم و دینار (با همان کاربرد و اندازه) یا «حله یمانی» نداریم و برخی اجناس مثل شتر، گاو و گوسفند هم اگرچه وجود دارند ولی نسبت به همه جوامع نمی‌توانند به عنوان مبنا قرار بگیرند چون همه جا شیوع و رواج ندارند.
مسأله دیگر تفاوتی است که در اندازه دیه وجود دارد؛ مثل تفاوت دیه مسلمان و غیر مسلمان که دیه غیر مسلمان حدود یک سیزدهم دیه مسلمان است و تفاوت بین دیه زن و مرد. و تفاوت در ایام خاص.
مسأله سوم، نوسانی است که دیه در ارتباط با جبران خسارت‌ها پیدا می کند؛ مثلا گاهی شخص آسیب دیده برای درمان، خیلی بیش از آنچه به عنوان دیه دریافت می‌کند باید متحمل هزینه شود.

نویسنده در این کتاب قصد دارد برای حل این معضلات ثابت کند که اندازه دیه و دیگر مسائل یاد شده جزء احکام امضایی و احکام سلطانی است و لذا تعیین مقدار و شکل دیه در عصر حاضر در اختیار حکومت است.

کتاب «برابری دیه زنان و مردان» اثر محمد سروش محلاتی در 120صفحه و با قیمت 140هزار تومان توسط انتشارات میراث اهل قلم منتشر شده شده است.

چاپ اول کتاب «برابری دیه زنان و مردان» را از اینجا می‌توانید تهیه کنید:

خرید کتاب برابری دیه زنان و مردان

................ هر روز با کتاب .................

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...