کتاب‌ «فقط لحظه‌های دلپذیر ماندگارند» [Et que ne durent que les moments doux] نوشته ویرژینی گریمالدی [virginie grimaldi] با ترجمه سحر بهشتی منتشر شد.

فقط لحظه‌های دلپذیر ماندگارند» [Et que ne durent que les moments doux] ویرژینی گریمالدی [virginie grimaldi] ب

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، کتاب «فقط لحظه‌های دلپذیر ماندگارند» در ۳۹۲ صفحه و با قیمت 58هزار تومان توسط نشر پارسه منتشر شده است.

در نوشته پشت‌ جلد کتاب آمده است: لی‌لی دخترش را پیش از موعد مقرر به دنیا آورده و نوزاد به دلیل نارسایی تنفسی و دیگر مشکلات ناشی از زایمان زودرس، در بیمارستان بستری است. تنها آرزوی لی‌لی این است که دخترش زنده بماند...

در سوی دیگر، الیز، زنی مطلقه، در ابتدای پنجاه‌سالگی است. به تازگی فرزند کوچکش او را ترک کرده و برای ادامه تحصیل به پاریس رفته است. اکنون الیز بازنشسته مادرانگی است. او ناگهان متوجه می‌شود پس از این همه سال مادر بودن، دیگر حتی خود را نمی‌شناسد؛ نه از علاقه‌اش خبر دارد و نه سلایقش...

گریمالدی در این رمان با باریک‌بینی بی‌انتها و بذله‌گویی‌های همیشگی‌اش زندگی این دو زن را به تصویر می‌کشد؛ زنی که می‌خواهد بیاموزد چگونه مادری تمام‌وقت باشد و زنی که می‌خواهد یاد بگیرد چگونه خودش باشد.

................ هر روز با کتاب ...............

وقتی می‌خواهم تسلیم شوم یا وقتی به تسلیم‌شدن فکر می‌کنم، به او فکر می‌کنم... یک جریان به‌ظاهر بی‌پایان از اقتباس‌ها است، که شامل حداقل ۱۷۰ اجرای مستقیم و غیرمستقیم روی صحنه نمایش است، از عالی تا مضحک... باعث می شود که بپرسیم، آیا من هم یک هیولا هستم؟... اکنون می‌فهمم خدابودن چه احساسی دارد!... مکالمه درست درمورد فرانکنشتاین بر ارتباط عمیق بین خلاقیت علمی و مسئولیت ما در قبال خود و یکدیگر متمرکز خواهد شد ...
همسایه و دوست هستند... یک نزاع به‌ظاهر جزیی بر سر تفنگی قدیمی... به یک تعقیب مادام‌العمر تبدیل می‌شود... بدون فرزند توصیف شده، اما یک خدمتکار دارد که به‌نظر می‌رسد خانه را اداره می‌کند و به‌طرز معجزه‌آسایی در اواخر داستان شامل چندین فرزند می‌شود... بقیه شهر از این واقعیت که دو ایوان درحال دعوا هستند شوکه شده‌اند و تلاشی برای آشتی انجام می‌شود... همه‌چیز به مضحک‌ترین راه‌هایی که قابل تصور است از هم می‌پاشد ...
یک ریسه «ت» پشت سر هم ردیف می‌کرد و حسابی آدم را تف‌کاری می‌کرد تا بگوید تقی... قصه‌ی نویسنده‌ی «سایه‌ها و شب دراز» است که مرده است و زنش حالا دست‌نویس پانصد ششصدصفحه‌ای آن داستان را می‌دهد به فرزند خلف آن نویسنده‌ی مرحوم... دیگر حس نمی‌کردم که داوود غفارزادگان به من نارو زده... عاشق شدم، دانشجو شدم، فعالیت سیاسی کردم، از دانشسرا اخراج شدم... آسمان ریسمان نمی‌بافد؛ غر می‌زند و شیرین تعریف می‌کند... ...
جهل به ماهیت درد باعث انواع نظریه‌پردازی‌ها و حتی گمانه‌زنی‌ها شده... دوگانه‌انگاری باعث شده آثار مربوط به درد غالباً یا صرفاً به جنبه‌ی فیزیکی بدن بپردازند یا فقط به بعد ذهنی-روانی... درد حتی سویه‌های فرهنگی هم دارد و فرهنگ‌های مختلف در تجربه‌ی درد و شدت و ضعف آن تأثیرگذارند... انسان فقط با درد خودش سروکار ندارد. او با درد دیگران هم مواجه می‌شود... سازوکار درمان نیز به همان اندازه اهمیت دارد؛ یعنی بررسی این مسئله که چگونه سازوکار درد متوقف می‌شود ...
من با موراکامی (بی‌آنکه روحش خبر داشته باشد!) صیغه برادرخواندگی خوانده‌ام!... اغلب شخصیت‌های موراکامی، به‌ویژه در رمان‌ها جوان‌های ۳۵، ۳۶‌ساله‌ای هستند منزوی، زخم‌خورده، گریزان از زندگی عادی کارمندی مثلا و در جست‌وجوی هویت و حل مشکل خود... دست به چه کاری می‌زنی که معنای وجود خود را در دنیایی آشکارا بی‌معنا دریابی؟ آیا آن را چنان‌که هست، می‌پذیری، یا با تمام قوا می‌کوشی دریابی چرا چنین است؟... رمان شبیه جنگل‌کاری است و نوشتن داستان کوتاه مثل ایجاد باغ ...