تنبیه، در آخرین مرحله رفتاری قرار داشت که شامل مواردی چون تغییر در چهره، تجسم عمل با تشبیه، کاهش ارتباط عاطفی و توبیخ و سرزنش بوده و هرگز از تنبیه بدنی استفاده نمی‌کرد.

به گزارش خبرآنلاین، «سیره رسول خدا (ص) با همسران» به همت زهرا عبداللهی از سوی نشر معارف در 232صفحه و با قیمت 3900 تومان منتشر شد. این کتاب در شش فصل همراه با کتابنامه تدوین شده است.

«سیره رسول خدا (ص) اسوه قرآنی، شناخت همسران پیامبر و دلایل تعدد زوجات، سیره آموزشی رسول خدا (ص) با همسران، سیره تربیتی رسول خدا (ص) با همسران، سیره اخلاقی رسول خدا (ص) با همسران و سیره سیاسی ـ اجتماعی رسول خدا (ص) با همسران».

آنطور که ناشر توضیح داده، سیره رسول خدا (ص) در ابعاد مختلف، اسوه و الگو برای همه است. سیره فردی، اجتماعی و اخلاقی آن حضرت، می‌تواند ما را در زندگی روزمره کنونی رهنمون به سوی خیر باشد.

از طرفی بسیاری از مشکلات و ناهنجاری‌های امروز جامعه ما دوری از آموزه‌های واقعی و سیره اصیل نبوی است. هر چه ما به سیره رسول خدا (ص) رجوع کنیم، بسیاری از مشکلات ما رفع خواهد شد. بخشی از سیره نبوی رفتار ایشان با زنان و به ویژه همسرانشان است. آشنایی با رفتار خانوادگی و سیره آن حضرت، می‌تواند بهترین الگو برای علاقمندان و خانواده‌ها باشد تا به وسیله پیروی از آن، بتوانند خانواده‌ای سالم داشته باشند و با آرامش کامل، برای رسیدن به کمال انسانی تلاش نمایند.

در صفحه یازده کتاب می خوانیم: «آن بزرگوار در برخورد با همسران از روش‌های محبت، سعه صدر، موعظه و نصیحت، تشویق، تذکر، تغافل و تنبیه استفاده می‌کرد. البته تنبیه، در آخرین مرحله قرار داشت که شامل مواردی چون تغییر در چهره، تجسم عمل با تشبیه، کاهش ارتباط عاطفی و توبیخ و سرزنش بوده و هرگز از تنبیه بدنی استفاده نمی‌کرد.

رسول خدا (ص) با توجه به جایگاه بلند خانواده در اسلام و تأثیر به سزای مسائل اخلاقی در حفظ این کانون مقدس به نکات اخلاقی توجه فراوانی داشت. حضرت، نه تنها خود با مدارای کامل با همسران، برخورد داشت، بلکه دیگران را نیز به رعایت این مسئله اخلاقی سفارش می‌کرد.»

از سوراخ کلید، خدمتکارشان را که مشغول حمام کردن است نگاه می‌کند. دلش می‌خواهد داخل شود... به زحمت نوزده سال دارد که انقلاب سوسیالیستی و وحشت بر کشور او سایه می‌گسترد. آیا همین انقلاب نیست که با خشونتهایش به او امکان می‌دهد که از دایره‌ای که مادر به دورش کشیده است فرار کند و بالاخره وارد «زندگی حقیقی» شود... در خانه‌هایی که شاعران به دنیا آمده‌اند زنها حکومت می‌کنند ...
مؤلف اخلاق ناصری تذکر می‌دهد: کودک را با هر کار نیکی که می‌کند، باید تشویق کنند و آفرین گویند، اما هنگامی که رفتارِ زشتی از او سرمی‌زند، باید بسیار مراقب بود که او را به‌صراحت و آشکارا سرزنش نکنند که چرا کار بدی کرده است؛ بلکه این‌طور وانمود کنند که او از روی غفلت و ناآگاهی آن کارِ زشت را انجام داده است... خواجه در سیر تربیت کودک بر وجود بازی و تفریح نیز بسیار تأکید دارد و معتقد است که بازی کردن می‌تواند خاطر کودک را از سختی‌ها و ملالت‌های شئونِ مختلفِ ادب‌آموزی برهاند. ...
در ساعت یازده چهارشنبه آن هفته جن در آقای مودت حلول کرد... این آدم‌های عادی در عین عادی‌بودن، کارهای وحشتناک می‌کنند. می‌کُشند، زن‌هایشان را تکه‌پاره می‌کنند، آمپول مرگبار به دوست و آشنا می‌زنند... زن‌ها مدام کشته می‌شوند حالا هرچقدر که زیبا و دوست‌داشتنی باشند و هرچقدر هم که قاتل عاشقشان باشد... حکومتی که بر مسند قدرت نشسته تحمل هیچ شاهد زبان‌به‌کامی را ندارد... این «تن‌بودگی» آدم‌های داستان ...
سرگذشت افسری از ارتش رژیم گذشته... پس از پی بردن به روابط غیرمشروع همسرش او را به قتل می‌رساند و مدتی را در زندان به سر می‌برد. پنج فرزند او نیز در شرایط انقلابی هرکدام وارد گروه‌های مختلف سیاسی می‌شوند... ما بذر بی اعتمادی، شک و تسلیم را کاشته‌ایم که به جنگلی از پوچی و بدبینی تبدیل شده است. جنگلی که در آن هرگز جرأت نمی‌کنید حتی اسم خدا، حقیقت و انسانیت را به زبان بیاورید. ما مجبور می‌شویم که قبر فرزندانمان را خودمان بکنیم ...
نه می‌توانیم بگوییم که قرآن به این اساطیر هیچ نگاهی نداشته و نه می‌توانیم فوری آنچه را با عقل ما سازگار نشد، بگوییم که اساطیری است... حُسن را به یوسف، عشق را به زلیخا و حزن را به یعقوب تعبیر می‌کند... قرآن نوعی زبان تصویری دارد... در مقام قصه‌‏گویی به‏ شدت از این‏که مطلبی خلاف واقع بگوید، طفره می‌‏رود. در عین‏ حال در بیان واقعیات به دو عنصر پویایی و گزینشی بودن تکیه فراوانی دارد. ...