اولین جشن کتاب سال سینمایی ایران با اهدای جوایزی به برگزیدگان به کار خود پایان داد. 
  
اولین مراسم اهدای جایزه اولین دوره کتاب سال سینمایی ایران در مجتمع فرهنگی اسوه برگزار شد و در این مراسم ضمن تقدیر از 3 نویسنده تأثیرگذار در سینمای ایران در سال‌های بعد از انقلاب برندگان نیز جوایز خود را دریافت کردند.

بنابراین گزارش، از شهید سیدمرتضی آوینی، جمال امید و عباس بهارلو به عنوان سه چهره تأثیرگذار در ادبیات سینمایی ایران پس از انقلاب تقدیر شد، به 3 نفر از برندگان لوح تقدیر اهدا شد و 5 نفر از برندگان نیز جوایز اصلی را به خود اختصاص دادند.

به گزارش فارس، مجید شیخ‌انصاری، محمد گذرآبادی و هوشنگ گل‌مکانی برندگان لوح تقدیر اولین دوره کتاب سال سینمایی ایران بودند و 5 جایزه نیز به بابک تبارائی، محمد شهبا، مهدی پارسا، مازیار اسلامی و بهزاد رحیمیان اختصاص یافت که این جوایز شامل لوح تقدیر، تندیس و سکه بهار آزادی بود.

هنر |
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...