کتاب «افسانه پیروز» تاریخ شفاهی توران میرهادی به همت ندا رسولی منتشرشد.
این کتاب زندگی و فعالیت‌های «توران میرهادی» را در حوزه آموزش و پرورش، ادبیات و فرهنگ کودکان روایت میکند. تجربه های او در تأسیس مدرسه فرهاد، شکل گیری شورای کتاب کودک و تدوین فرهنگنامه کودکان و نوجوانان از موضوعات اصلی این کتاب است.
«افسانه پیروز» در شش فصل تنظیم شده است. فصل‌های نخست به پیشینه خانوادگی، دوران کودکی و تحصیلات میرهادی، بازگشت به ایران و تجربه تأسیس کودکستان و مدرسه می پردازند. فصل‌های بعدی شکل گیری شورای کتاب کودک و فرهنگنامه، فعالیت گروه‌های تخصصی و همکاری‌های جمعی برای انتشار آن، تألیف و انتشار آثار، فعالیت در مجامع بین المللی و داوری جایزه «هانس کریستین آندرسن» را در بر می گیرند. فعالیت های پس از بازنشستگی، مطالعات وی و شخصیت‌های اثرگذار بر زندگی میرهادی نیز در فصل پایانی بررسی شده است.
میرهادی که در سال ۱۳۰۶ در شمیران تهران به دنیا آمد، پس از آشنایی با «جبار باغچه بان» و حضور در کلاس های محمدباقر هوشیار، تحصیل در علوم تربیتی و روان شناسی را در اروپا دنبال کرد. او پس از تحصیل در رشته روان شناسی دانشگاه سوربن، در سال ۱۳۳۰ به ایران بازگشت.
در سال ۱۳۳۴ کودکستان «فرهاد» را پایه گذاری کرد. دبستان فرهاد در سال ۱۳۳۶ و مدرسه راهنمایی آن در سال ۱۳۵۰ آغاز به کار کردند. این مجتمع یکی از آموزشگاه‌های تجربی ایران بود که اهداف و کارکردهای آموزش و پرورش مدرن در آن تجربه و ارزیابی می شدند.
در سال ۱۳۳۵ به همراه دو تن از دوستانش نخستین نمایشگاه کتاب کودک را در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران برگزار کردند. این نمایشگاه از آن جهت اهمیت دارد که موضوع کمبود کتاب کودک و کتابخانه‌های ویژه کودکان را به جامعه فرهنگی آن روزگار یادآوری کرد. پس از این کار بود که جنبشی در گسترش ادبیات کودکان راه افتاد که تا زمان پایه‌گذاری شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۱ به‌طور غیررسمی و پراکنده ادامه یافت.
بخشی از کارنامه او به گسترش ادبیات کودکان اختصاص دارد. میرهادی از بنیان‌گذاران شورای کتاب کودک بود و از سال ۱۳۵۸ سرپرستی تدوین و تألیف فرهنگنامه کودکان و نوجوانان را بر عهده داشت. او همچنین در کنگره‌های بین المللی ادبیات کودکان مشارکت کرد. میرهادی بیش از شصت سال در گستره آموزش و پرورش و فرهنگ و ادبیات کودکان کوشید و در این راه یکی از چهره‌های تأثیرگذار سده کنونی ایران بود.
از ویزگی های میرهادی ژرف اندیشی وی در کار فرهنگی بود. او خیلی زود بین کار سطحی و کار عمیق تفاوت قائل می شد. به باور وی، در کار فرهنگ اگر نتوان این تفاوت درک شود، ادامه کار دشوار و حتی ناممکن می شود. این ژرف نگری را می توان در سه گستره کار فرهنگی که او و زنان همراهش بودند به درستی و روشنی دید. آموزش و پرورش، ادبیات کودکان و فرهنگنامه این سه حوزه هستند. هر کدام مورد بررسی قرار گیرد ژرفای اندیشه او را شاهد خواهیم بود.
از دیگر ویژگی های او این بود که به راستی ساختار جامعه و به ویژه جامعه مدنی را می شناخت. برای همین همواره در وارستگی، قدرت زیست و راز بقای یک جامعه را در شکل دهی به نهادهای عمومی و به ویژه فرهنگی می دید. او در این زمینه به دیگران آموخت که تنها از راه نهادسازی و نهادگذاری می توان از فرد گذر کرد و معنای واقعی جمع را در جامعه متجلی ساخت. بی شک میرهادی و یارانش در فرهنگ کودکی ایران تحولی اساسی به وجود آوردند.
میرهادی پس از بیش از شش دهه فعالیت در آموزش و پرورش، ادبیات و فرهنگ کودکان، در پی سکته مغزی ۱۸ آبان ۱۳۹۵ و در سن ۸۹ سالگی، درگذشت و در امامزاده عبدالله (شهرری) به خاک سپرده شد.
................ هر روز با کتاب ...............
