فریده فرجام در کتاب «پرنده‌ها و آسمان» با استفاده از تکنیک‌های داستان‌نویسی تلاش کرده است تا مهارت‌های مختلف را به کودکان آموزش دهد.

فریده فرجام  پرنده‌ها و آسمان

به گزارش کتاب نیوز به نقل از تسنیم، فریده فرجام که سابقه طولانی در حوزه نویسندگی به ویژه برای گروه سنی کودک و نوجوان دارد، در تازه‌ترین اثر خود با عنوان «پرنده‌ها و آسمان» به بیان پذیرش تفاوت‌ها می‌پردازد.

«پرنده‌ها و آسمان» که اخیراً از سوی کانون پرورش فکری کودکان منتشر شده، داستانی است درباره جمعی از پرندگان در یک جنگل که زندگی آنها به دلیل حضور پرندگانی «زنگوله‌دار» محدود شده و دچار مشکل می‌شود. پرندگان زنگوله‌دار دیگر پرندگان را به دلیل داشتن ویژگی‌هایی خاص مورد تمسخر قرار می‌دهند. پرندگان جنگل که با شرایط جدید مواجه می‌شوند، به فکر چاره‌ای می‌افتند تا شرایط زندگی خود را تغییر دهند.

نویسنده در واقع در این اثر کوشیده تا با زبانی نمادین، یکی از موضوعات پرتکرار در میان بچه‌ها به ویژه در میان دانش‌آموزان را بیان کند و به آنها مهارت‌های لازم در مواجه با این گونه برخوردها را آموزش دهد. نویسنده در این اثر به هر دو گروه، هم کسانی که مورد تمسخر قرار می‌گیرند و هم آن دسته از افرادی که تمسخر دیگران فرصتی برای خوش‌گذرانی و شادی است، راهکار ارائه می‌دهد.

تصویرگری کتاب «پرنده‌ها و آسمان» را محمدعلی بنی‌اسدی برعهده داشته است. برای تصویرگری این اثر از تکنیک میکس مدیا استفاده شده است.

فریده فرجام، نویسنده کودکان، نمایش‌نامه‌نویس، نویسنده و شاعر بزرگ‌سالان است. او کتاب‌های دیگری برای کودکان به نام‌های «مهمان‌های ناخوانده»، «گل بلور و خورشید» و «عمو نوروز» را نوشته است. کتاب «مهمان‌های ناخوانده» در سال 1345 از سوی کانون پرورش فکری کودکان به عنوان اولین کتاب این ناشر، منتشر شد و بعد جوایزی را نیز از آن خود کرد. داستان «گل بلور و خورشید» برنده جایزه نمایشگاه کتاب بولونیا در سال 1967 و جایزه یونسکو در ژاپن شد. داستان «عمو نوروز» را فرجام با کمک م. آزاد هنگامی که در گروه ویراستاران کانون کار می‌کرد، بازنویسی‌ کرد که در انتشارات کانون به چاپ رسید.

انتشارات کانون پرورش فکری کودکان کتاب «پرنده‌ها و آسمان» را در 40 صفحه تمام رنگی با قیمت 14 هزار تومان در دسترس نوجوانان قرار داده است.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...