به مناسبت هفته کتاب، جایزه ملی «هم‌خوان؛ نشان کتابخانه‌های عمومی ایران» در سراسر کشور برگزار می‌شود.

همخوان

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، جایزه ملی «هم‌خوان؛ نشان کتابخانه‌های عمومی ایران» با رویکردی ملی و در راستای ترویج نوآوری در کتابخانه‌های عمومی طراحی ده است و به کتابخانه‌هایی تعلق می‌گیرد که در یکی از حوزه‌های خدمات کتابخانه‌ای با عملکردی خلاقانه، اثربخش و الهام‌بخش در جامعه خدمت‌گیر فعالیت داشته‌اند. از اهداف این رویداد می‌توان به ایجاد انگیزه برای نوآوری و خلاقیت در خدمات کتابخانه‌ای، الگوسازی و ترویج تجارب موفق، و تقویت جایگاه اجتماعی و فرهنگی کتابخانه‌های عمومی در جامعه اشاره کرد.

نشان «هم‌خوان» در ۹ حوزه خدماتی کتابخانه‌ای شامل کودک، نوجوان، سالمند، گروه‌های خاص، خانواده، خدمات فراکتابخانه‌ای، آموزش و توانمندسازی کاربران و خانواده کتابخوان و نیز در ۳ حوزه خارج از مجموعه نهاد شامل ترویج کتابخانه عمومی (اعضا، خبرنگاران، معلمان، روحانیون و …)، ترویج خواندن (افراد، مؤسسات و گروه‌های مردمی و جهادی) و حامیان کتابخانه‌های عمومی (خیرین) اهدا خواهد شد.

همچنین نشان ویژه «هم‌خوان» به کتابخانه ارزش‌آفرین (کاربرمدار و دارای تأثیر اجتماعی) اعطا می‌شود. فرایند داوری این جایزه توسط جمعی از کتابداران و همکاران منتخب سراسر کشور انجام خواهد شد.

شرایط شرکت در جایزه «هم‌خوان»
تمامی کتابخانه‌های عمومی کشور (اعم از شهری، روستایی و سیار) که با برنامه‌ریزی هدفمند، خلاقیت در ارائه خدمات، مستندسازی دقیق فعالیت‌ها و جلب مشارکت حداکثری کتابداران و اعضا، موفق به اجرای طرح‌ها و خدمات شاخص شده‌اند، می‌توانند در این جایزه شرکت کنند.

فعالیت‌ها و خدمات ارائه‌شده باید از تاریخ ۱ مهر ۱۴۰۳ تا ۳۱ شهریور ۱۴۰۴ انجام شده و دارای استمرار باشند.

آثار و مستندات نیز باید بر اساس محورهای جایزه (مندرج در پیوست) تکمیل و تا روز یکشنبه ۴ آبان‌ماه ۱۴۰۴ در سامانه https://platzaar.ir/hamkhan بارگذاری شوند.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...