کتاب «جامعه فرسودگی جامعه شفافیت» [مجموع دو کتاب The transparency society و The burnout society] اثر بیونگ چول هان [Byung-Chul Han] با ترجمه ای از محمد معماریان توسط نشر ترجمان منتشر شد.

جامعه فرسودگی جامعه شفافیت» [مجموع دو کتاب The transparency society و The burnout society] اثر بیونگ چول هان [Byung-Chul Han

به گزارش مهر، کتاب «جامعۀ فرسودگی جامعۀ شفافیت» ترکیبی از دو کتاب جامعه فرسودگی و جامعه شفافیت است که «بیونگ چون هان» به عنوان یک فیلسوف کره- آلمانی آن را به رشته تحریر درآورده است. این دو کتاب به فاصله دو سال (2010 و 2012) نوشته شده اند. در مورد دغدغه های این فیلسوف نوظهور گفته می شود که او هدفش روشن‌ساختن دگرگونی‌هایی است که در گذار از جامعۀ پساصنعتی به جامعۀ دیجیتال با آن‌ها روبه‌رو هستیم.

آثار این نویسنده ترکیبی از مسائل ملموس و روزمره و دیدگاه‌ها و بصیرت‌های عمیق فلسفی‌اند، آثاری که در مدت کوتاهی به بیش از بیست زبان ترجمه شده و او را به یکی از مشهورترین فیلسوفان امروزی بدل ساخته است. کتاب ساختارشکن جامعه فرسودگی دربارۀ آسیب‌های اصلیِ زندگی در عصر دیجیتال است. به نظر هان، افسردگی، اختلال شخصیت مرزی، سندرم فرسودگی و نظایر آن‌ها صرفاً عارضه‌هایی شخصی و روانی نیستند، بلکه برآمده از ساختار جامعۀ امروزی‌اند. کتاب جامعه شفافیت به چهرۀ دیگری از چنین جامعه‌ای نگاه می‌کند: دسترسی آزاد به اطلاعات در جامعۀ دیجیتال اهمیت ویژه‌ای دارد، اما آدم‌های این جامعه خود نیز تحت مشاهدۀ دائم هستند؛ هان توضیح می‌دهد که چگونه جامعۀ شفافیت‌مدار به جامعۀ کنترل‌محور تبدیل خواهد شد.

به تازگی نشر ترجمان به قلم محمد معماریان این دو کتاب هان را در قالب کتابی با عنوان «جامعۀ فرسودگی جامعۀ شفافیت» با قیمت 27 هزار تومان منتشر کرده است. 

................ هر روز با کتاب ...............

تلاش و رنج یک هنرمند برای زندگی و ارائه هنرش... سلاح اصلی‌اش دوربین عکاسی‌اش بود... زندانی‌ها هویت انسانی خود را از دست می‌دادند و از همه‌چیز تهی می‌شدند... وقتی تزار روسیه «یادداشت‌هایی از خانه مردگان» را مطالعه کرد گریه‌اش گرفت و به دستور او تسهیلاتی برای زندان‌های سیبری قایل شدند... نخواستم تاریخ‌نگاری مفصلی از اوضاع آن دوره به دست بدهم... روایت یک زندگی ست، نه بیان تاریخ مشروطیت... در آخرین لحظات زیستن خود تبدیل به دوربین عکاسی شد ...
هجوِ قالیباف است... مدیرِ مطلوبِ سیستم... مدیری که تمامِ بهره‌اش از فرهنگ در برداشتی سطحی از دو مفهومِ «توسعه» و «مذهب» خلاصه می‌شود... لیا خودِ امیرخانی‌ست که راوی‌اش این‌بار زن شده‌است تا برای تهران مادری کند؛ برای پسربچه‌ی معصومی که پیرزنی بدکاره است در یک بن‌بستِ سی‌ساله... ما را به جنگِ اژدها می‌برد امّا می‌گوید تمامِ سلاحم «چتربازی» است و «شاش بچّه» و... کارنامه‌ی امیرخانی و کارنامه‌ی جمهوری اسلامی بهترین نشان‌دهنده‌ی تناقض در مسئله‌شان است ...
بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...
آیا می‌توان در زبان یک متن خاص، راز هستی چندلایه و روزمره‌ انسان عام را پیدا کرد؟... هنری که انسان عام و مردم عوام را در خود لحاظ کرده باشد، به‌لحاظ اخلاقی و زیباشناسانه برتر و والاتر از هنری است که به عوام نپرداخته... کتاب خود را با نقدی تند از ویرجینیا وولف به پایان می‌برد، لوکاچ نیز در جیمز جویس و رابرت موزیل چیزی به‌جز انحطاط نمی‌دید... شکسپیر امر فرازین و فرودین را با ظرافتی مساوی درهم تنید، اما مردم عادی در آثار او جایگاهی چندان جدی ندارند ...
با دلبستگی به دختری به‌ نام «اشرف فلاح» که فرزند بانی و مؤسس محله است، سرنوشتِ عشق و زندگی‌اش را به سرنوشت پرتلاطم «فلاح» و روزگار برزخی حال و آینده‌اش گره می‌زند... طالع هر دویشان در کنار هم نحس است... زمینی برای بازی خرده‌سیاست‌مدارها و خرده‌جاه‌طلب‌ها... سیاست جزئی از زندگی محله است... با آدم‌ها و مکانی روبه‌رو هستیم که زمان از آنها گذشته و حوادث تکه‌تکه‌شان کرده است. پوستشان را کنده و روحشان را خراش داده ...