مجموعه شعر فارسی «میانِ آبی - دلبرک غمگین من» رتبه اول مسابقه بین‌المللی ادبی آدام میتسکیه‌ویچ را به دست آورد.

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، مجموعه شعر آزاد «nel blu» با عنوان فارسی «دلبرک غمگین من» موفق به دریافت جایزه ادبی بین‌المللی هشتمین دوره جشنواره ادبی بین‌المللی ALBO D'ORO 2021 PREMIO ADAM MICKIEWICZ - آدام میتسکیه‌ویچ ایتالیا شد.

این جایزه برای گرامیداشت نام شاعر ملی، مقاله‌نویس، مترجم، ناشر و نویسنده سیاسی لهستانی آدام میتسکیه‌ویچ، در سطح بین‌المللی سال ۲۰۲۱ در ایتالیا برگزار شد.

مجموعه شعر آزاد «میانِ آبی- دلبرک غمگین من» سروده سجاد قنواتی با ترجمه ایتالیایی غزل قربان‌پور، در بین شرکت کنندگان «ALBO D'ORO 2021 PREMIO ADAM MICKIEWICZ» رتبه اول را به دست آورد. کشورهای فرانسه و انگلیس به ترتیب مقام دوم و سوم و شرکت‌کننده روس در جایگاه شایسته تقدیر قرار گرفت.

مراسم اهدای جوایز این مسابقه به دلیل شرایط بهداشتی در دوران کرونا به صورت ویدئوکنفرانس و پخش زنده از یکی از شبکه‌های تلویزیونی ایتالیا در ماه جولای برگزار خواهد شد.

برندگان مسابقه در این برنامه تلویزیونی به شعرخوانی خواهند پرداخت.

................ هر روز با کتاب ...............

وقتی می‌خواهم تسلیم شوم یا وقتی به تسلیم‌شدن فکر می‌کنم، به او فکر می‌کنم... یک جریان به‌ظاهر بی‌پایان از اقتباس‌ها است، که شامل حداقل ۱۷۰ اجرای مستقیم و غیرمستقیم روی صحنه نمایش است، از عالی تا مضحک... باعث می شود که بپرسیم، آیا من هم یک هیولا هستم؟... اکنون می‌فهمم خدابودن چه احساسی دارد!... مکالمه درست درمورد فرانکنشتاین بر ارتباط عمیق بین خلاقیت علمی و مسئولیت ما در قبال خود و یکدیگر متمرکز خواهد شد ...
همسایه و دوست هستند... یک نزاع به‌ظاهر جزیی بر سر تفنگی قدیمی... به یک تعقیب مادام‌العمر تبدیل می‌شود... بدون فرزند توصیف شده، اما یک خدمتکار دارد که به‌نظر می‌رسد خانه را اداره می‌کند و به‌طرز معجزه‌آسایی در اواخر داستان شامل چندین فرزند می‌شود... بقیه شهر از این واقعیت که دو ایوان درحال دعوا هستند شوکه شده‌اند و تلاشی برای آشتی انجام می‌شود... همه‌چیز به مضحک‌ترین راه‌هایی که قابل تصور است از هم می‌پاشد ...
یک ریسه «ت» پشت سر هم ردیف می‌کرد و حسابی آدم را تف‌کاری می‌کرد تا بگوید تقی... قصه‌ی نویسنده‌ی «سایه‌ها و شب دراز» است که مرده است و زنش حالا دست‌نویس پانصد ششصدصفحه‌ای آن داستان را می‌دهد به فرزند خلف آن نویسنده‌ی مرحوم... دیگر حس نمی‌کردم که داوود غفارزادگان به من نارو زده... عاشق شدم، دانشجو شدم، فعالیت سیاسی کردم، از دانشسرا اخراج شدم... آسمان ریسمان نمی‌بافد؛ غر می‌زند و شیرین تعریف می‌کند... ...
جهل به ماهیت درد باعث انواع نظریه‌پردازی‌ها و حتی گمانه‌زنی‌ها شده... دوگانه‌انگاری باعث شده آثار مربوط به درد غالباً یا صرفاً به جنبه‌ی فیزیکی بدن بپردازند یا فقط به بعد ذهنی-روانی... درد حتی سویه‌های فرهنگی هم دارد و فرهنگ‌های مختلف در تجربه‌ی درد و شدت و ضعف آن تأثیرگذارند... انسان فقط با درد خودش سروکار ندارد. او با درد دیگران هم مواجه می‌شود... سازوکار درمان نیز به همان اندازه اهمیت دارد؛ یعنی بررسی این مسئله که چگونه سازوکار درد متوقف می‌شود ...
من با موراکامی (بی‌آنکه روحش خبر داشته باشد!) صیغه برادرخواندگی خوانده‌ام!... اغلب شخصیت‌های موراکامی، به‌ویژه در رمان‌ها جوان‌های ۳۵، ۳۶‌ساله‌ای هستند منزوی، زخم‌خورده، گریزان از زندگی عادی کارمندی مثلا و در جست‌وجوی هویت و حل مشکل خود... دست به چه کاری می‌زنی که معنای وجود خود را در دنیایی آشکارا بی‌معنا دریابی؟ آیا آن را چنان‌که هست، می‌پذیری، یا با تمام قوا می‌کوشی دریابی چرا چنین است؟... رمان شبیه جنگل‌کاری است و نوشتن داستان کوتاه مثل ایجاد باغ ...