چاپ دوم کتاب «در اعماق زمان: زندگی‌نامه سیاسی فیروز میرزا فیروز» نوشته الهام ملک زاده توسط نشر تاریخ ایران منتشر شد.

در اعماق زمان: زندگی‌نامه سیاسی فیروز میرزا فیروز

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، دومین چاپ کتاب «در اعماق زمان: زندگی‌نامه سیاسی فیروز میرزا فیروز (نصرت الدوله)» با شمارگان هزار نسخه، ۲۸۸ صفحه و بهای ۷۰ هزار تومان منتشر شد. چاپ نخست این کتاب به سال ۱۳۹۶ با شمارگان هزار نسخه و بهای ۴۸ هزار تومان منتشر شده بود. این کتاب زندگینامه سیاسی و مجموعه فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی فیروز میرزا فیروز (نصرت الدوله) را برای مخاطبان شرح می‌دهد.

فیروز میرزا نصرت الدوله فرزند شاهزاده عبدالحسین میرزا فرمانفرما و عزت الدوله دختر مظفرالدین شاه بود. شهرت او در تاریخ ایران بیش از هر چیز به به سبب نقش داشتن در قرارداد ۱۹۱۹ است که به عنوان وزیر امور خارجه، یکی از سه امضاکننده قرارداد بود. او در اواخر دوران قاجار سیاستمدار سرشناسی بود و به عنوان وزیر عدلیه و وزیر امور خارجه مشغول به کار بود. در دوران نمایندگی مجلس نیز از هواخواهان رضاخان میرپنج بود و در امر پادشاهی او تلاش بسیاری کرد.

او در کابینه‌های مستوفی الممالک و مهدی قلی خان هدایت در دوران پادشاهی رضاشاه، سمت وزارت مالیه را بر عهده داشت، اما به خشم شاه گرفتار شد و به جرم ارتشا او را بازداشت و محاکمه کردند. در دومین محاکمه خود به سمنان تبعید شد و در آنجا نیز او را خفه کردند. در زندگی سیاسی او نکات تاریک بسیاری وجود داشت که الهام ملک زاده در کتاب «در اعماق زمان» به خوبی توانسته ابهامات تاریخی پیرامون او را برای مخاطبان برطرف و روایت بدون غرضی را از زندگی او را ارائه کند.

کتاب شامل یازده فصل به ترتیب با این عناوین است: «تولد و روزگار جوانی»، «نصرت الدوله و وزارت عدلیه»، «نصرت الدوله و قرارداد ۱۹۱۹ م»، «نصرت الدوله وزیر خارجه ایران»، «نصرت الدوله و کنفرانس صلح پاریس»، «نصرت الدوله در مجلس چهارم و پنجم»، «نصرت الدوله و انجمن آثار ملی»، «نصرت الدوله وزیر مالیه دوره رضاشاه»، «افول قدرت نصرت الدوله»، «شورش ایلات فارس و دستگیری نصرت الدوله» و «قتل نصرت الدوله».

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...