آیین اختتامیه دومین دوره جشنواره ادبی آفتابگردان برگزار و برگزیدگان این جشنواره در بخش‌های مختلف معرفی شد.

برگزیدگان دومین دوره جشنواره ادبی آفتابگردان

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، آیین اختتامیه دومین دوره جشنواره ادبی آفتابگردان با حضور مسعود صبغی مدیرعامل بنیاد فرهنگ سالمندی، حسام الدین علامه رئیس دبیرخانه شورای ملی سالمندان و دیگر مدعوین برگزار شد.

در این آیین بر اساس اعلام دبیرخانه این جشنواره طبق استانداردهای اعلام شده تعداد ۶۳۸ اثر، ۴۴۸ اثر در قالب آثار داستانی و ۱۹۰ اثر در قالب آثار منظوم و شعر مورد تایید قرار گرفته و به داوری گذاشته شد که نتایج داوریها به شرح ذیل اعلام میگردد:

بخش شعر: اسامی داوران: آقایان حمیدرضا شکارسری(سرداور)، عبدالجبار کاکایی و سعید بیابانکی

برگزیدگان به ترتیب شعر کلاسیک: ۱- حسین کردعلی وند ۲- محسن کاویانی ۳- نیره جهان بین

برگزیدگان بخش شعر نو : ۱- علی امیدیان با شعر ۲- زینب رحمانی ۳- صابر سعدی پور

برگزیدگان بخش ترانه : ۱- معصومه صاحبی ۲- رضا نیکوکار بخش داستان: اسامی داوران: داوران مرحله اول: خانمها معصومه خوانساری، الهام تیموری و الهام اشرفی داوران مرحله نهایی: آقایان مجید قیصری(سرداور)، قاسمعلی فراست و شهریار عباسی

داستان کوتاه ۱- خانم دریا چوبین ۲- خانم خوشه شایان ۳- خانم ریحانه جوانمرد در بخش داستانک هیچ اثری حائز دریافت رتبه نشد اما داستانک لبخند زن نوشته خانم رضوان کریمی به عنوان اثر قابل تقدیر شناخته شد.

در بخش خاطره هیئت داوران هیچ اثری را به عنوان اثر منتخب تعیین نکرده اما اثر سینی خرما، خاطره دیگر نوشت خانم نجمه خادم به عنوان اثر قابل تقدیر انتخاب شد.

همچنین در این دوره در بخش تقدیر ویژه از نفرات زیر تقدیر به عمل آمد:

۱- کوچکترین شرکت کننده از لحاظ سن: خانم آنیتا خان محمدی ۹ ساله از تهران با داستانک نجات اقیانوس.
۲- مسن ترین شرکت کننده: خانم نفیسه نفیسی ۷۹ ساله از اصفهان با داستانک نامه ای به بهشت.

در بخش پایانی نیز از سه فعال حوزه رسانه که بنیاد فرهنگ سالمندی را در این مسیر یاری نمودند تقدیر به عمل آمد که اسامی این عزیزان عبارتند از: ساره دستاران از خبرگزاری ایسنا، صادق وفایی از خبرگزاری مهر و شهاب دارابیان از خبر گزاری ایبنا.

................ هر روز با کتاب ...............

جلد سوم از جایی آغاز می‌شود که دو بحث قبلی به سیاست می‌رسند: اگر آزادی به قانون عمومی و نظم غیرمتمرکز نیاز دارد، چگونه باید قدرت سیاسی را مهار کرد؟ در واقع، کتاب از اقتصاد شروع نمی‌شود و به سیاست ختم نمی‌شود؛ بلکه از محدودیت دانش انسان آغاز می‌کند و به محدودیت قدرت انسان می‌رسد... زبان، عرف، بخش مهمی از حقوق و البته بازار، بدون طراحی و برنامه‌ریزی ایجاد شده و حاصل مشارکت میلیون‌ها انسان است... آیا انسان می‌تواند جامعه را به‌طور عقلانی و از بالا طراحی کند؟ ...
نویسنده سعی دارد به این پرسش اساسی پاسخ دهد که آیا مشروعیت و ساختار حاکمیت در اسلام می‌تواند بر پایه‌ی عقد «وکالت» (نمایندگی از طرف مردم و شهروندان) استوار باشد یا لزوماً باید در قالب «ولایت» تعریف شود؟... در اسلام، هیچ‌کس بر دیگری حق حکومتِ تحمیلی ندارد؛ بلکه این حقِ خودِ انسان‌هاست که برای اداره‌ی زندگی اجتماعی‌شان، نماینده و وکیل انتخاب کنند. بنابراین، مشروعیتِ اعمال قدرت در دولت، از تنفیذ و توکیل آحاد شهروندان نشأت می‌گیرد ...
پرسش اصلی رمان صرفاً این نیست که آیا آرمان‌ها شکست خورده‌اند یا نه.پرسش عمیق‌تر این است: انسان پس از شکست آرمان‌ها چگونه می‌تواند همچنان معنا و هویت خود را حفظ کند؟... پاسخی که ابراهیم برمی‌گزیند، نه پیروزی است و نه تسلیم. او راهی دیگر را انتخاب می‌کند: پذیرفتن شکست تاریخی، بدون آنکه به خیانت، گریز از واقعیت یا انکار زندگی پناه ببرد ...
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...