برگزیده کتاب سال ادبیات جمهوری اسلامی ایران گفت: امسال سال بی اتفاقی بود. اگر هر اتفاقی رخ می داد بهتر از این بی اتفاقی بود. حتی درمورد کتاب ها و بحث ممیزی که وزیر ارشاد قول داده بود تا تکلیف کتاب های مانده در پشت سد ممیزی را تا آخر آبان ماه روشن کند تغییری اتفاق نیفتاد.

احمد بیگدلی افزود:‌ امسال حتی با سال 1384 هیچ تفاوتی نداشت مگر در اینکه در سال گذشته حداقل تعداد محدودی کتاب داشتیم که برای چاپ مجوز گرفتند ولی امسال انگار هیچ کتابی مجوز نگرفت.

نویسنده " اندکی سایه " در گفتگو با مهر تاکید کرد: امسال با رکود کتاب مواجه بودیم. شنیده ام برخی ناشران حتی تا 100 عنوان کتاب در وزارت ارشاد دارند. در واقع اگر انتخاب کتاب سال را فراموش کنم و صرفا به عنوان یک فعال ادبی سال را ارزیابی کنم، بگویم امسال سالی نبود که در ذهنم بماند.

وی همچنین گفت: قطعا بهترین اتفاق سال برای من ، انتخاب رمانم به عنوان کتاب سال بود. این جایزه فقط یک انتخاب نبود، بلکه یک نویسنده را از انزوا بیرون کشید و به جامعه ادبی معرفی کرد.

جلد سوم از جایی آغاز می‌شود که دو بحث قبلی به سیاست می‌رسند: اگر آزادی به قانون عمومی و نظم غیرمتمرکز نیاز دارد، چگونه باید قدرت سیاسی را مهار کرد؟ در واقع، کتاب از اقتصاد شروع نمی‌شود و به سیاست ختم نمی‌شود؛ بلکه از محدودیت دانش انسان آغاز می‌کند و به محدودیت قدرت انسان می‌رسد... زبان، عرف، بخش مهمی از حقوق و البته بازار، بدون طراحی و برنامه‌ریزی ایجاد شده و حاصل مشارکت میلیون‌ها انسان است... آیا انسان می‌تواند جامعه را به‌طور عقلانی و از بالا طراحی کند؟ ...
نویسنده سعی دارد به این پرسش اساسی پاسخ دهد که آیا مشروعیت و ساختار حاکمیت در اسلام می‌تواند بر پایه‌ی عقد «وکالت» (نمایندگی از طرف مردم و شهروندان) استوار باشد یا لزوماً باید در قالب «ولایت» تعریف شود؟... در اسلام، هیچ‌کس بر دیگری حق حکومتِ تحمیلی ندارد؛ بلکه این حقِ خودِ انسان‌هاست که برای اداره‌ی زندگی اجتماعی‌شان، نماینده و وکیل انتخاب کنند. بنابراین، مشروعیتِ اعمال قدرت در دولت، از تنفیذ و توکیل آحاد شهروندان نشأت می‌گیرد ...
پرسش اصلی رمان صرفاً این نیست که آیا آرمان‌ها شکست خورده‌اند یا نه.پرسش عمیق‌تر این است: انسان پس از شکست آرمان‌ها چگونه می‌تواند همچنان معنا و هویت خود را حفظ کند؟... پاسخی که ابراهیم برمی‌گزیند، نه پیروزی است و نه تسلیم. او راهی دیگر را انتخاب می‌کند: پذیرفتن شکست تاریخی، بدون آنکه به خیانت، گریز از واقعیت یا انکار زندگی پناه ببرد ...
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...