مستور . مصطفی | کتاب نیوز

مستور . مصطفی
او نویسنده را کسی می‌داند که در جهان داستانی خودش زندگی می‌کند و تجربیاتش را منعکس می‌کند و تا وقتی که به خودش پایبند است، تجربیاتش هم اصالت دارد. اما به محض اینکه از خودش فاصله می‌گیرد، کارش خراب می‌شود.

	نقد آثار و مطالب دیگر

زندگی سراسر رنج است/مصطفی مستور
این‎ها حرف‎هایی هستند برای جامعه‎ای که از این تلاطم‎های سیاسی گذر کرده است و بخواهد زندگی کند. در متن زندگی است که این پرسش‌ها جدی می‌شوند... از ادبیات انتظار بزرگی ندارم... شاید از معدود لذت‌های نوشتن این باشد که بنویسی تا دیگران احساس کنند در زندگی تنها نیستند.

۱۳۸۸/۰۷/۲۶

ادبیات توان تغییر ندارد / مصطفی مستور
هیچ‌کس با خواندن یک رمان متحول نمی‌شود... ادبیات نمی‌تواند زندگی ما را به معنای جوهری تغییر دهد. چیزهای بسیاری وجود دارد که می‌تواند تأثیری عمیق‌تر و شگفت‌تر از ادبیات داشته باشد. این کار از عهده‌ ادبیات برنمی‌آید... ساختار زندگی ما در غم و اندوه تنیده است و اندوه بشری خیلی بیشتر از شادی‌های اوست.

۱۳۸۷/۰۸/۲۵

کارور، مینیاتوریستِ شکست / مصطفی ‌مستور
زن و شوهرهای جهان داستانی کارور با درون‌هایی آشفته و روح‌هایی زخم خورده، به رغم نیازی که به مهرورزی هم دارند؛ تا شاید به کمک آن زخم‌هاشان را التیام بخشند؛ به طرز رقت‌آوری قادر به این کار نیستند.

۱۳۸۷/۰۴/۰۹

لذت قدم زدن در جنگل واژگون
انتشار این کار اگرچه نادرست است( چرا که به هر شکل سلینجر با چاپ این آثارش مخالف است) اما خواندن آن لذت انگیز است و احساسی که در من بعد از خواندن این داستان پدید آمد احساس گناهی لذت بخش بود.

۱۳۸۵/۰۴/۲۵

بوسه بر پای استدلالیان/ مصطفی غفاری
عقل و استدلال منابع اصیل شناخت در وجود انسان‌اند و نمی‌توان ایمان مذهبی را رو در رو و در تعارض با آنها قرار داده و از تفکیک ساحت آنها از هم سخن راند. تجربه‌های فراوان انسانی نیز بروز بحران هویت در چنین شرایطی را تأیید می‌کند.

۱۳۸۵/۰۳/۰۴

مکافات 5 بوس کوچولو
شاید اگر محمدرضا بایرامی می‌دانست که بعد از آن یک بوس کوچولو که از وزیر به همراه 12 سکه به عنوان جایزه ویژه ادبیات داستانی گرفت، چه مکافاتی خواهد کشید، هرگز آن‌چنان خندان و آرام به روی جایگاه ویژه افتتاحیه نمایشگاه کتاب نوزدهم نمی‌رفت.

۱۳۸۵/۰۲/۲۱

روایتی معتبر از ما و عروسک گردان / محمدرضا محسنی راد
احساس می کنی از میان تمام عینیت‌های روزمره‌ی داستان، حدیثی نو از زندگی را کشف کرده‌ای. چیزی که شاید روزی باید می‌دانسته‌ای و از یاد برده بودی‌اش.

۱۳۸۴/۱۲/۲۸