نکوداشت احمد سمیعی در گیلان

همایش علمی نکوداشت احمد سمیعی گیلانی اسفندماه در دانشگاه گیلان برگزار می‌شود.

نکوداشت این عضو پیوسته‌ی فرهنگستان زبان و ادب فارسی به پاس خدماتی که در بیش از شش دهه به زبان و ادبیات فارسی و فرهنگ ایرانی - اسلامی ارائه کرده است، برگزار خواهد شد.

بررسی و تحلیل آثار و فعالیت‌های سمیعی اعم از تألیف، ترجمه، ویرایش، ویرایش علمی و ادبی و جایگاه ویراستاری در ایران، ترجمه در حوزه‌ی علوم انسانی، تاریخچه و نقد عملکرد فرهنگستان زبان و ادب فارسی، نقد تحقیقات ادبی معاصر، معرفی محققان ادبی معاصر و نقد آثار آن‌ها، سیر گویش‌شناسی و تحلیل آثار چاپ‌شده در این زمینه، بررسی توصیفی گویش‌های گیلانی و مقایسه‌ی آن‌ها با دیگر گویش‌های ایرانی، ارتباط گویش‌های گیلانی با زبان‌های قبل از اسلام، بررسی ادبیات و فرهنگ عامه‌ی گیلان در کنار بررسی ترجمه‌ی خلاق آثار داستانی و بازنگری و نقد آموزش درس‌های زبان و ادبیات فارسی، از محورهای همایش بزرگداشت سمیعی گیلانی عنوان شده است.

به گزارش ایسنا احمد سمیعی گیلانی متولد سال 1299 در تهران است و از آثار او به این موارد می‌توان اشاره کرد: در زمینه‌ی ترجمه: دلدار و دلباخته، سالامبو، کنفوسیوس، ساخت‌های نحوی، چامسکی و...؛ و در زمینه‌ی تألیف: مقالاتی در دانش‌نامه‌ی جهان اسلام، آیین نگارش، نگارش و ویرایش مقاله‌های فراوان در نشریه‌های علمی و ادبی و... .

۱۳۸۷/۰۶/۱۲

	مطالب مرتبط

	هم اندیشی
	ارسال صفحه به دوستان
	چاپ

از مافیا تا عشیره‌ به روایت شهبازی پسر
در دنیای امروز شخصیت‌هایی شبیه «کورلئونه» نمی‌بینیم... آدم‌هایی که عادلند و هدف‌شان تامین نان و احترام عشیره‌شان است، نه حرص زدن مثل یک حیوان و خوردن و نابود کردن با زور و حماقت و قصاوت... زمانی فلان لوتی معروف تهران حتی هنگام مستی هم در کوچه‌های تنگ وقتی زنی از روبرو می‌آمد پشت می‌کرد؛ نه الان که هر محله گله‌ی گرگ‌های خودش را دارد.

ادبیات توان تغییر ندارد / مصطفی مستور
هیچ‌کس با خواندن یک رمان متحول نمی‌شود... ادبیات نمی‌تواند زندگی ما را به معنای جوهری تغییر دهد. چیزهای بسیاری وجود دارد که می‌تواند تأثیری عمیق‌تر و شگفت‌تر از ادبیات داشته باشد. این کار از عهده‌ ادبیات برنمی‌آید... ساختار زندگی ما در غم و اندوه تنیده است و اندوه بشری خیلی بیشتر از شادی‌های اوست.

علی‌‌پروین در دوکوهه / داوود امیریان
در حال تشنگی خوابم برد. یک دفعه دیدم قطره‌های آب روی صورتم می‌ریزد. چشمهایم را باز کردم. خواهرهایم بودند. گریه می‌کردند و مرا می‌بوسیدند. آنها که رفتند نمازشب خواندم و گفتم خدایا من شهادت را دوست دارم، اما این یک‌بار ما را شهید نکن، اینها خیلی گریه می‌کنند و متأسفانه خدا به حرفم گوش داد.

در خدمت و خیانت جلال اهل قلم
البته روزی توده‌ای بود. روزی ضد توده‌ای. و روزی هم نه این بود و نه آن. بخش مهمی از شخصیت جلال و جلالت قدر او همین عبور از گردنه‌ها و فراز و نشیب‌ها و متوقّف نماندن او در هیچکدام از آنها بود... جریان روشنفکری ایران با برخورداری از فضل «آل‌احمد» توانست خود را از خطای کج‌فهمی، عصیان، جلافت و کوته‌بینی برهاند و توبه کند.

خیال روی شما / سید حمیدرضا برقعی
شعر تفریح زندگی‌ام شده است... شفیعی کدکنی می‌گوید شاعر موفق کسی است که شعرش خاص‌پسند و عوام‌فهم باشد. فکر می‌کنم شعرم بار عوام‌فهمی‌اش بالاتر باشد؛ حالا اگر خواص هم پسندیدند چه بهتر!... مسیرم را به هیچ وجه تغییر نخواهم داد. برای مدح اهل‌بیت شاعر شدم...

داستان به مثابه‌ی "سلول بنیادین"
ما با تورم جشنواره‌های ادبی مواجهیم. این هم خودش شرح کشافی می‌خواهد که کسی که پول داشته باشد می‌تواند جشنواره تاسیس کند... داستان نوشتن مثل ساختمان‌سازی نیست که آجر را بگذاری و بالا برود. واقعاً بستگی به حال دارد... برای من مهم جایگاه شیخ فضل الله نوری و اتفاقاتی است که افتاد و مردمی که پای دارش آنگونه رفتار کردند.

نقطه‌ی تکامل حیات / نادر ابراهیمی
در نیمه‌ی راهِ حرکت به سوی قله، جشن گرفتن به خاطر قله‌نوردان، قله‌نوردی را لغو می‌کند، کوه نوردی را لغو می‌کند. حق است که کوه‌نوردان به اعتراض این جشن، از نیمه‌ی راه بازگردند. بگذارید فتحی حادث بشود، آنگاه جشن فتح بگیرید. انسان تا زنده است حق دارد امید فتح را از دست ندهد.

باید از زیر صفر شروع کرد
عمده این است که ما ذهن این جوان‏ها و حتى پیرها و روشنفکرنماها را آماده کنیم که ما خودمان "آدم" هستیم و اینطور نیست که در همه چیز دستمان را پیش دیگران دراز کنیم و حتى اخلاق و زبانمان را نیز از آنها یاد بگیریم...مدت‏ها باید زحمت بکشیم و باور کنیم که خودمان داراى یک فرهنگ بزرگ انسانى با ارزش‏هاى اسلامى هستیم..

توی چمدان ماه، خورشیدی هست / سیامک بهرام‌پرور
در ادبیات معاصر کم نبوده است نمونه‌هایی که شاعر با گذر از جنسیت خود و با نگاهی ظریف و هوشمندانه به کشف دنیای جنسیت دیگر رفته است. زنی فرهیخته که در زیر فشار روزمرگی‌ها دارد فردیت خود را از دست می‌دهد.

اصل44 و ادبیات ملی/ رضا امیرخانی
تنها کتابی که در کتابخانه‌های آمریکا به آن برخوردم "بوف کور" هدایت بود که وقتی در یکی از ایالت‌ها یعنی اوهایو بررسی کردم، دیدم در طول یک سال اصلا کسی آن را به امانت نگرفته بود. بنابراین صرف ترجمه تمام‌کننده نیست.

	پیشنهاد شما
	پشت جلد
	فهرست

انجمن حمایت از قربانیان سلاح‌های شیمیایی

| | | | | | | |
کلیه حقوق متعلق است به موسسه « میراث اهل قلم » . باز نشر مطالب با ذکر « کتاب نیوز » بلامانع است.