اختصاصی کتاب‌نیوز/ محمد حسنلو

به این چند خبر توجه کنید:

- شهرها تقریباً‌ دو درصد سطح کره زمین را پوشانده‌اند؛ ولی 75درصد منابع جهان در شهرها مصرف می‌شود.
- تولید مواد غذایی در جهان در چهار دهه‌ی اخیر، 145درصد افزایش داشته است؛ ولی هم اکنون 800 میلیون نفر در جهان گرسنه هستند.
- در سال 2005 سوپرمارکت‌های بریتانیا نیم میلیون تن ضایعات مواد غذایی فراورده‌ شده‌ داشتند و این میزان در بخش‌های دیگر غذایی 17 میلیون تن بود.
- 100 سال پیش هر انگلیسی سالانه 25 کیلوگرم گوشت مصرف می‌کرد و حالا این میزان به 80 کیلوگرم رسیده است. این رقم در آمریکا 124 کیلوگرم است.
- یک سوم از مردم بریتانیا چاق هستند و یک سوم از گوشت‌های مصرفی‌شان گوشت‌های آماده‌ی کارخانه‌ها است.

رابطه‌ی بین غذا و شهرها یکی از اساسی‌ترین ضروریات زندگی مردم شهرها محسوب می‌شود به طوری‌که در گذشته معمولاً شهرها بر اساس نیاز به مواد غذایی و نزدیکی به روستاها شکل می‌گرفتند. 
آنچه در ابتدا ذکر شد، گزیده اخباری است که در سال‌های اخیر در رسانه‌های انگلیسی منتشر شده‌اند و ثابت می‌کند مردم کشورهای دارای تکنولوژی برتر، به مواد غذایی بیشتری دسترسی دارند. "کارولین استیل" هم در کتابی با عنوان "شهر گرسنه"‌ با اشاره‌ی کوچکی به آمار گرسنگان جهان و انتقاد از مصرف بیش از حد مواد غذایی در کشورهای پیشرفته، بیشتر با اصل روند تولید مواد غذایی سر و کار دارد و به شیوه تقسیم و توزیع آن انتقاد می‌کند.

در قدیم تلاش زیادی برای تولید مواد غذایی و مهمتر از آن رساندن این مواد به دست مصرف کننده صورت می‌گرفت ولی حالا اگرچه با اختراع اتومبیل و راه آهن، حمل و نقل مواد تسهیل یافته ولی به نوشته استیل هنوز هم تلاش زیادی برای فرآورده‌کردن مواد غذایی و به عبارت دیگر متنوع کردن آن صورت می‌گیرد و در واقع باید این حقیقت انکارناپذیر را پذیرفت که مردم در آینده به غذاهای جدیدتری نیاز پیدا می‌کنند و انگار که باید با پیشرفت تکنولوژی، غذا خوردنشان نیز از پیشرفت زمانه عقب نماند‍!
 

در میان موضوعات مورد بحث نویسنده به طور حتم "فست فود" یا همان غذای آماده که امروزه به غذای مدرن انسان‌های عصر ماشین تبدیل شده، بیشتر از بقیه برجسته شده است و اگر کتاب شهر گرسنه را همانند سفره شامی در نظر بگیریم؛ شاید گوشت‌های نیم‌پز کارخانه‌های عظیم تولید غذاهای آماده جذاب‌تر به نظر برسد و همین جذابیت به نظر نویسنده‌ی کتاب یک ضرر محسوب می‌شود. چرا که نه تنها در اکثر موارد این غذاها باعث ایجاد مشکلاتی در سیستم گوارش بدن می‌شوند؛ بلکه چون فراورده‌شده هستند، مشتری باید پول بیشتری برای آن بپردازد. حاصل این پول‌ها هم امپراطوری مک‌دونالد و سایرین هستند که نتیجه‌ی این لذت انسان ماشینی و سبک جدید تولید غذا هستند.

استیل جمله‌ی جالبی در این باره دارد: "در دنیایی که هر کدام از ما روزانه معادل چهار بشکه نفت، غذای آماده می‌خورد؛ باید انتظار داشت در آینده غذای یکسال‌ ما بهای خوبی برای تخریب شهرها باشد..."

اصل مطلب را اینجا بخوانید.