یک کارگردان انگلیسی برای شناسندن "هاروکی موراکامی" ـ نویسنده ژاپنی ـ فیلم میسازد.
"آلن ینتاب" کارگردان 60 ساله انگلیسی تلاش شجاعانهای برای نمایاندن شخصیت رماننویس ژاپنی "هاروکی موراکامی" به کار برده است. او با ساختن فیلمی درباره این رماننویس، در دو سطح واقعگرایانه و خیالی، مرز رویا و آرزو را در نوردیده و برای پیدا کردن روح حاکم بر این نویسنده و آثارش به ابتکارهای جالبی دست میزند.
این کارگردان که برای شبکه بی.بی.سی کار میکند، در این فیلم با عنوان «تصور کن: شکار گوسفند وحشی... در جستوجوی هاروکی موراکامی» قهرمان ما را در حالی که در جستوجوی نورهای «شیبوبا» در خیابان تاریک پیش میرود دنبال میکند و همراه او خم میشود تا از یک گربه کارگردان به جای این که به دنبال طرح سوالهایی از نویسنده باشد، در ژاپن میچرخد و تاریخ آن را از خلال نوشتههای موراکامی تصویر میکند و به این ترتیب آثار او را نیز به تصویر میکشد سفید آدرس مورد نظر را بپرسد. گربه هم در پاسخ به او بدون تکان دادن لبهایش میگوید: «دنبالم بیا» و در مه گم میشود. این همان فضای وهمآلود و رویایی است که موراکامی استاد خلق آن در دل صحنههای واقعی زندگی است.
هر چند در این فیلم، دیگر اثری از گربه سخنگو نمیبینیم ، اما تعدادی گوسفند را در «هوکایدو» با تصاویری از دبیرستانی که موراکامی در آنجا درس خواند و با داستانهای جنایی آمریکایی آشنا شد، مشاهده میکنیم. در صحنهای دیگر نیز به همان استادیوم بیسبالی وارد میشویم که موراکامی برای اولین بار در آنجا به فکر نوشتن یک رمان افتاد.
در این فیلم، دوندگان ماراتن هم دیده میشوند. موراکامی در یک برنامه، برای جبران غیبت نویسندگان حرفهای شرکت میکند و بعد ناگهان دستی از غیب بیرون میآید و «آلفرد برن باوم» مترجم و «جاستین مک کاری» کارگزار گاردین در توکیو را میرباید.
این فیلم، در جستوجوی نویسنده است؛ نویسندهای که چندان زیر بار مصاحبه نمیرود اما در واقع یافتن موراکامی چندان دشوار نیست. «روپرت ادواردز»، تهیه کننده فیلم به راحتی برای در این فیلم لحظاتی از پوچگرایی نیز وجود دارد که به داستان «کافکا در ساحل » باز میگردد صحبت با او از پلهها بالا میرود و در حالی که دوربین فیلمبرداری را خاموش کرده، روی صفحه لپتاپ، تایپ شدن واژههای ترجمه شده موراکامی را میبینیم.
بنابراین کارگردان به جای اینکه به دنبال مطرح کردن سوالهایی از نویسنده باشد، در ژاپن میچرخد و تاریخ آن را از خلال نوشتههای موراکامی تصویر میکند و به این ترتیب آثار او را نیز به تصویر میکشد.
به گزارش ایبنا به نقل از روزنامه گاردین، در این فیلم لحظاتی از پوچگرایی نیز وجود دارد که به داستان «کافکا در ساحل » باز میگردد. گوش سپردن به صحبتهای یک پسر 15 ساله که در حال جستوجوست در جنگل است نیز بیانگر سرگردانی در هزارتوی وجود است که موراکامی در آثارش به آن میپردازد. خاطره و پیچیدگیهای مورد علاقه موراکامی نیز از جمله موضوعات مورد توجه در این فیلم است. با تماشای این فیلم میتوان دریافت که با تصویر بهتر از گفتوگو میتوان مفاهیم ادبی مورد نظر نویسنده را منتقل کرد.
