با گذشت شش سال، هنوز وضعیت اهدای کتابخانهی شخصی "فریدون مشیری" مشخص نشده است.
بابک مشیری - فرزند این شاعر - متذکر شد: «با پیگیریهایی که از شهرداری برای اختصاص مکانی به کتابخانهی پدرم در این شش سال داشتهایم، در آخرین مذاکرات، جایی را برای کتابخانه به ما معرفی کرده بودند که این فضا چندان مناسب کتابخانه نبود. در مرحلهی بعد، کار شهرداری به شورایاری محل انتقال یافت که فعلا دو سال است در این مرحله متوقف مانده است.»
همچنین بهار مشیری در اینباره به ایسنا توضیح داد: «برای اهدای کتابخانهی پدرم در سال 81 پیشنهادهایی را ارائه دادیم؛ چرا که علاوه بر حدود ششهزار جلد کتاب در این کتابخانه، در بعضی از آنها به خط پدرم مطالبی نگاشته شدهاند که میخواستیم این کتابها در خانهای مانند خانهی فرهنگ نگهداری شوند.»
او در ادامه افزود: «ما در حفظ آثار ملیمان تلاش نمیکنیم؛ در حالی که در کشورهای دیگر، خانهی شاعران و نویسندگانشان را بعد از مرگ، حفظ و از آثارشان محافظت میکنند.»
بهار مشیری یادآور شد: «در طول این چند سال، دو مکان را به ما پیشنهاد دادند که کتابخانه را در آنجا راهاندازی کنیم؛ یکی از این فضاها بسیار کوچک بود و دیگری فضایی انبارمانند داشت که مناسب کتابخانه نبود.»
او همچنین گفت: «برای اینکه کتابخانهی پدرم از بین نرود، با چند جا مذاکر داشتهایم؛ از جمله با سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، که به ما گفتند به میراث شهرستان مراجعه کنید؛ اما ما نمیخواهیم کتابهای فریدون مشیری به شهرستان منتقل شوند. همچنین با مسؤول قبلی خانهی هنرمندان قبلا گفتوگو کرده بودیم، که گفته بود، برای این کار دستش باز نیست.»
