ایدئولوژی ناتویسم، ایدئولوژی‌ای است برخاسته از فلسفه‌ی «سکولاریزم ستیزه‌گر» که بر اساس دکترین جهانی سازی ایالات متحده آمریکا، می‌کوشد با پدید آوردن زلزله‌ای معرفت شناسی (اپستمولوژیک) و هستی شناسی (آنتولوژیک)، ماهیت اصیل مسلمانی و جغرافیای اسلام سیاسی را دگرگون کند و پس از ساخت شهروند مدرن و ملحد جهانی، با برپایی کودتایی مخملی، هدف نهایی فروپاشی از درون را در کشور هدف (ایران) تحقق بخشد. ناتویسم، هدف میان مدت خود را گسترش سکولاریسم ذهنی، تعریف کرده است.

گسترش ناتویسم، با ترکیبی از فعالیت‌های شبه‌فلسفی و جنگ‌های استراتژیک نرم دنبال می‌شود. از رهگذر این ترکیب، یک سکولاریسم ستیزه‌گر برای نبرد با مکاتب فکری و هویت بومی ایرانیان پدید آمد؛ که در اندیشه‌ی تسخیر همه‌ی حوزه‌های اجتماعی است. ناتویسم، برای تسخیر حوزه‌های اجتماعی، شامل دو گزاره است و به صورت اولی، بر مداخله‌ی کلان "هستی شناختی"، برای فروپاشی ایدئولوژیک جامعه‌ی ایران و به صورت ثانوی، بر مداخله‌ی نرم "روانشناختی"، با هدف سیطره‌ی ایدئولوژیک بر همه‌ی سازه‌های شخصیتی افراد، بنا شده است. در مداخله‌ی هستی شناختی، تمام سازه‌های فکری و اعتقادی فرد، چه مکتب و چه ایدئولوژی، به چالش کشیده می‌شود و او، با بحران عمیق هویتی، روبه رو می‌گردد.

در مداخله‌ی روانشناختی، پروسه‌ای جایگزین برای انسان خلق می‌گردد تا او، با جدا گشتن از هستی اصیلش، مدل شخصیتی انسان مدرن را در خود، بازآفرینی کند. مداخله‌ی هستی شناختی، تردید آفرین و ایدئولوژی زدا است و آدمی را به شکاکیتی بی‌سبب، پیرامون مبانی فکری و عقیدتی‌اش و در نهایت انقطاع از آنان می‌کشاند و مداخله‌ی روانشناختی، مجموعه‌ای از کالاهای فرهنگی را پشت ویترین می‌گذارد تا مخاطب، به مقتضای ذائقه‌اش، یکی از آنان را برگزیند. این دو مداخله، استراتژی خلق «انسان ناتویست» است که نام آن را "شهروند مدرن جهانی" گذاشته‌اند. برخی شاخص‌های ایدئولوژی ناتویسم، عبارت است از: ضرورت ظهور شهروند مدرن جهانی، ایدئولوژی‌زدایی از جامعه‌ی ایران، تکیه بر ترویج الهیات سکولار در کسوت مرجعی دینی، نهادینه کردن دموکراسی به مثابه‌ی خیر مطلق، توانمند ساختن جامعه‌ی مدنی برای دگرگون کردن نظام اسلام سیاسی، صورت‌بندی نمادها و نشانه‌های اروتیکال در ساخت فرهنگ عمومی، گسترش فمینیسم و استفاده‌ی ابزاری از زنان در فرآیند توسعه سیاسی ایران."