جشن 500 روز با مولانا با سخنرانی مولوی پژوهان و علاقهمندان مولوی و اجرای قطعات موسیقی و پخش فیلمی درباره مولانا، عصر چهارشنبه (28 آذر) در تالار وحدت برگزار شد.
به گزارش فارس، در ابتدای این جشن که بیش از 4 ساعت به طول انجامید، کلیپ «من غلام قمرم» به آهنگسازی صادق چراغی، خوانندگی علیرضا قربانی، کارگردانی محمد پرویزی و تهیه کنندگی بنیاد فرهنگی رودکی پخش شد.
سپس "علی اصغر محمدخانی" مدیر نشستهای شهر کتاب و مسئول برگزاری این جشن گفت: «این جشن به مناسبت پاپان درسگفتارهای مولانا که هر هفته روزهای چهارشنبه در شهر کتاب برپا بود، ترتیب داده شده است. درس گفتارهای مولانا از روز 4 مرداد 1385 شروع به فعالیت کرد و در 28 آذر 1386 پس از 500 روز که 63 جلسه را دربرمی گرفت، به کار خود پایان میدهد.»
محمدخانی پیشنهاد تأسیس بنیاد مولوی را ارائه و عنوان کرد: «در کشور ما مرکز سعدی شناسی و حافظ شناسی در شیراز وجود دارد که برنامههایی را به مناسبت بزرگداشت این شاعران برگزار میکند. در خراسان نیز مرکز فردوسی شناسی، خیام شناسی و عطارشناسی چنین کاری را انجام میدهند. اما در مورد مولانا این بنیاد وجود ندارد و ما اساسنامه آن را آماده کردیم و امیدواریم چنین بنیادی تأسیس شود.»
اجرای موسیقی سنتی توسط گروه همنوازان برنامه بعدی این جشن بود که با سازهای سه تار و فلوت اجرا و شد و اشعاری روی موسیقی با صدایی دلنشین خوانده شد. غلامرضا اعوانی رئیس مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه هم پس از دکتر احد جلالی به عنوان دیگر سخنران این مراسم به عارف بودن مولانا اشاره و تصریح کرد: «همه دنیا اعتراف کردند که مولانا یک عارف و متفکر بزرگ است و در هیچ فرهنگی نظیر ندارد که تفکر الهی چنین زیبا با زبان شعر بیان شود.» وی با بیان اینکه مولانا به مقام وصول رسیده است، تأکید کرد: در جامعه ما منطق ولایت وجود دارد و ما حرفش را میزنیم اما چه کسی از بین ما از منطق اولیا حرف زده است؟ مولانا منطق اولیا را بیان میکند.
پخش فیلم «از شمش تا شمش» بخش دیگر جشن 500 روز با مولانا را تشکیل می داد. این فیلم که تاکنون در هیچ جایی پخش نشده است و در این مراسم نیز نیمی از آن به نمایش درآمد، به بلخ، قونیه و خوی سری زده بود و روایتی روی آن رد پای مولانا را در سال 2007 در این شهرها جستجو می کرد.
پس از آن بهنام دادانی به نواختن تار پرداخت که روح الله خسروبک با نواختن تنبک او را همراهی می کرد. این دو نوازنده قطعاتی را در دستگاه بیات ترک اجرا کردند.
آیدین آغداشلو نقاش و مدرس تاریخ هنر در سخنان خود به طرح این پرسش پرداخت که چرا بعد از حدود 700 سال از آغاز نگارگری در ایران، ما با این تعداد اندک از مثنوی مصور روبرو هستیم؟
وی پس از بسط سؤالش عنوان کرد: پاسخ سریعی برای این پرسش ندارم، و در تاریخ نقاشی ایران جفای عظیمی در حق مثنوی صورت گرفته است.
بهاءالدین خرمشاهی، پژوهشگر نیز در سخنان خود به بیان ویژگی های غزل مولانا پرداخت و درباره کتاب خود با عنوان «انسانم آرزوست» که اخیرا رونمایی شده است، اظهار داشت: شاید فرق گزیده غزلیات من با گزیده غزلیات شفیعی کدکنی و سروش در این است که تعلیقات من بیشتر است و احتمالا بیشتر به درد جوانان می خورد.
سعید حمیدیان استاد دانشگاه علامه طباطبایی نیز به مقایسه غزل مولانا با سعدی و حافظ پرداخت و چنین بیان کرد: در آثار سعدی کمترین نامی از گرمروهای (تندروهای عرفان و طریقت) مانند منصور و بایزید و شیخ صنعان نیست، حافظ نیز با آنکه از آنها در غزلیاتش نام میبرد همه ابعاد شخصیت اینها را دوست ندارد، ولی در غزلیات مولانا فراوان از اینها یاد شده است.
نواختن ساز بالابان توسط صادق چراغی حسن ختام جشن 500 روز با مولانا بود.