فاطمه راکعی
ای بینشانه ای! که خدا را نشانهای
هر سو نشان توست، ولی بینشانهای
ای روح پر فتوح کمال و بلوغ و رشد
چون خون عشق در رگ هستی روانهای
با یاد روی خوب تو میخندد آفتاب
بر خاک خسته، رویش گل را بهانهای
ای ناتمام قصه شیرین زندگی
تفسیر سرخ زندگی جاودانهای
تصویر شاعرانه در خود گریستن
راز بلند سوختن عارفانهای
هیهات، خاک پای تو و بوسههای ما
تو آفتاب عشق بلند آستانهای
در باور زمانه نگنجد خیال تو
آری حقیقتی به حقیقت فسانهای
زهرای پاک! ای غم زیبای دلنشین
تو خواندنیترین غزل عاشقانهای
