دومین دورهی جایزه شعر زنان ایران موسوم به "جایزهی خورشید" عصر روز پنجشنبه با تقدیر از شاعران پیشکسوت و معرفی شاعر برگزیده به کار خود پایان داد.
به گزارش مهر، هیئت داوران از میان 5 مجموعه شعر راه یافته به مرحلهی نهایی، مجموعه شعر "با خودم حرف میزنم" اثر روجا چمنکار را شایستهی دریافت این جایزه دانست.
دیگر نامزدهای مرحلهی نهایی جایزهی خورشید عبارت بودند از مجموعه شعرهای "به کسی نگو" از کتایون ریزخراتی، "دنیا چشم از ما بر نمیدارد" اثر الهام اسلامی، "هیچ بارانی این همه را نخواهد شست" سرودههای شبنم آذر و "یکی از ما باید به او میگفت" از فرشته ساری.
هیئت داروان این دوره از جایزهی شعر زنان ایران از 5 شاعر و منتقد آزیتا قهرمان، رویا تفتی، بهاره رضایی، رویا زرین و پگاه احمدی تشکیل شده بود.
در این مراسم همچنین فرشته ساری و بنفشه حجازی بهعنوان شاعران مطرح در عرصهی شعر زنان مورد قدردانی قرار گرفتند و تندیس یک عمر فعالیت ادبی به آنها اهدا شد.
رویا تفتی در سخنرانی کوتاهی درباره شعرهای فرشته ساری سخن گفت و در مقام قدردانی از وی مروری مختصر بر دگردیسی شعری به ویژهی تکامل او در عرصهی زبان را مورد بررسی قرار داد.
از دیگر سخنرانان این مراسم علیرضا بهنام بود که دربارهی بنفشه حجازی شاعر دیگر تقدیر شده سخن گفت. بهنام دربارهی اهمیت آثار این شاعر توضیح داد: شعرهای بنفشه حجازی یکی از انواع شعرهای بسیار مهم و در واقع نمایندهی یکی از شاخههای مهم شهر دههی 70 است. خصوصاً شعرهای پس ازمجموعهی "یک منظومه آواره و بیست ترانه سرگردان" که با تغییرات عمده در شیوهی سرایش با خصوصیات شعرهای پس از مدرنیسم (حتی اگر پسامدرن نخوانیمش) نزدیکی دارد.
سپیده جدیری بنیانگذار و دبیر جایزهی شعر زنان ایران در بخشی دیگری از این مراسم ضمن خواندن بیانیهی هیئت داوران، دربارهی اهداف برگزاری جایزهی شعر خورشید سخن گفت.
جدیری عنوان کرد: به رغم برخی نظرها مبنی بر اینکه باید به تولیدات ادبی فارغ از جنسیت به وجودآورندگان آنها نگاه کرد، ما بر این اعتقادیم که به خاطر محدودیتهای فرهنگی و تاریخی زنان ایرانی، در شعر شاعران زن نیز با جهانبینی متفاوتی روبه روییم و همین امر آثارشان را از مولفههای خاص خود برخوردار کردهاست و ما را برآن میدارد که جشنوارهای متفاوت برای آنها برگزار کنیم.
وی با ذکر نمونههایی ازجوایز شعر زنان درجهان برگزاری جایزهای ویژه برای آنان را لازم دانست و افزود: جای خالی جشنوارههای فرهنگی ویژهی زنان در عرصههای دیگر به وضوح دیده میشود و امیدواریم در آینده شاهد برگزاری مسابقات و جشنوارههای گوناگون در زمینههای دیگر فرهنگی- هنری برای زنان در سطح جامعه باشیم.
جدیری در پایان دربارهی جایزههای ادبی خصوصی و مشکلات سرراه آنها سخن گفت و با اشاره بر شفافیت نحوهی برگزاری و حامیان مالی آنها نگاه بدبینانه به اینگونه جشنوارهها را غیر منطقی خواند و خواهان اصلاح این دیدگاه شد.
