زندگینامه نجمالسادات طباطبایی، فرزند علامه طباطبایی و همسر شهید آیتالله علی قدوسی، به همت علیاکبر والایی تدوین و در چهاردهمین جلد از مجموعه کتابهای "نسیم یاس" با عنوان "آشیانه پرنده مهر"، به همت مرکز امور زنان و خانواده نهاد ریاست جمهوری منتشر شده است.
به گزارش ایبناگ، سرگذشت دوران جوانی نجمالسادات طباطبایی، ازدواج وی با آیتالله علی قدوسی، چگونگی به شهادت رسیدن همسرش در دوران سال های نخستین انقلاب و فرزندش، محمدحسن قدوسی، در زمان جنگ، محتوای این کتاب را شکل میدهند.
در قسمت پایانی کتاب "آشیانه پرنده مهر" آمده است: "کاروانهای اسرا یکی پس از دیگری داخل شهر میشدند. نجمالسادات از همان دفعاتی که محمدحسن به خوابش آمده بود، میدانست که فرزندش شهید شده است. اما حالا که همه مادران، سراغ عزیزانشان را میگرفتند، دلش نیامد سراغی از فرزندش نگیرد... جوکار در میان آزادگان برای نجمالسادات نام آشنایی بود. جوکار وقتی نام محمدحسن را شنید، دست بر سینه گذاشت و گفت: روحش شاد. او و شهید علمالهدی فرماندهان ما بودند. چهره شهید قدوسی موقع شهادت، هیچ وقت از یادم نمیرود. با جمله جوکار، اندک تردید باقی مانده، از ذهنش بیرون رفت..."
کتاب "آشیانه پرنده مهر"، در قطع رقعی و 96 صفحه، با شمارگان 3هزار نسخه و بهای 12هزار ریال، به همت مرکز امور زنان و خانواده نهاد ریاست جمهوری منتشر شده است.
شهید آیتالله علی قدوسی، دوازدهم مرداد سال 1306 در نهاوند متولد شد. وی تحصیلات ابتدایی را در این شهر گذراند و سپس برای ادامه تحصیل به قم رفت و در حوزه علمیه، مشغول ادامه تحصیل شد. آیتالله قدوسی در درس خارج آیتالله بروجردی و امام خمینی(ره) شرکت کرد و در نهایت به درجه اجتهاد رسید.
وی از سال 1330 تا 1342 از حرکتهای اسلامی حمایت کرد و کوششهایی در این زمینه داشت.
قدوسی از سال 1342 تا پیروزی انقلاب، از شاگردان برجسته و پیشتاز امام خمینی(ره) در مبارزات انقلابی محسوب میشد. فعالیتهای پیگیر آیتالله قدوسی در این دوران سبب شد که توسط مأموران ساواک، دستگیر، زندانی و شکنجه شود.
شهید قدوسی بعد از آزادی از زندان، به همراه جمعی از همفکران خود مدرسه حقانی را برای ادامه فعالیتهای فرهنگی تاسیس کرد.
وی پس از پیروزی انقلاب، به عنوان دادستان کل انقلاب اسلامی منصوب شد و در روز چهاردهم شهریور ماه 1360، بر اثر انفجار بمب در دادستانی به شهادت رسید.
پیش از شهادت آیتالله قدوسی، محمدحسن قدوسی، فرزند ارشد وی در تاریخ شانزدهم دی ماه 1359 و در منطقه هویزه به شهادت رسیده بود.
