«رضا امیرخانی» از نگارش مقاله بلندی با نام «نفحات نفت» که به گرفتاری مدیریت دولتی در ایران میپردازد، خبر داد.
رضا امیرخانی، با حضور در خبرگزاری فارس، درباره آثار جدیدش و موضوعات ادبی روز سخن گفت.
این داستاننویس به خبرنگار این خبرگزاری درباره اثر جدیدش، که در واقع دومین مقاله وی به شمار میآید، گفت: مشغول نگارش مقالهای با عنوان «نفحات نفت» هستم که حدود 100 تا 150 صفحه خواهد بود و این مقاله اکنون در مرحله فیشبرداری است و به گمانم طی شش ماه آینده نگارش آن تمام میشود.
وی که پیشتر مقالهای را با نام «نشت نشا» منتشر کرده، اظهار داشت: در «نشت نشا» نه یک مأخذ وجود دارد و نه یک نمودار یا گراف. این مقاله از جنس یک جستار است. آرامآرام به این نتیجه رسیدم که مطالبی وجود داشته که باید آن را در طول و یا مقدم بر «نشست نشا» مینوشتم و آن هم مسئله زیرساختهایی است که مربوط به ساحت فکر و اندیشه و تئوریپردازی میشود.
وی افزود: از نظر من، ما در این زیرساختها مشکل داریم. مقاله بلند نفحات نفت که از جنس نشت نشا است، مستقیما به گرفتاری مدیریت دولتی در ایران باز میگردد و این طبیعی است که من بیشتر در حوزه مدیریت فرهنگی که تخصص خودم است نقد کنم و بنویسم. امیرخانی گفت: این ایرادی است که در زمان نوشتن نشت نشا هم بر من گرفته شد که چرا فقط مثالها به حوزه مهندسی برمیگردد که حوزه تخصص خودم بود. اما فکر میکنم مثالهایی وجود داشته باشد که بتواند مطالب و حوزههای دیگر را هم پوشش دهد.
وی درباره انگیزه نوشتن این چنین مقالات، گفت: همزمان با نگارش رمان بیوتن، قصد کردم مقالهای با نام نشت نشا بنویسم که در ابتدا تنها قرار بود آن را در مطبوعات منتشر کنم. اما پس از آن تصمیم گرفتم که این مقاله را بسط دهم و در قالب یک کتاب منتشر کنم. وی اضافه کرد: ما در ایران خلأ کارهای مقالهای داریم و برخلاف آنچه که تصور میکنیم که در این حوزه دستمان پر است، اتفاقا این طور نیست.
امیرخانی گفت: ما در فرهنگ خودمان مطالبی مثل اخوانیات و مکاتیب و نامهنگاریها را داشتهایم که با اقبال فراوانی نیز روبهرو شدهاند، اما تعدادشان کم بوده و اکثر چیزهایی که در این قالب نوشته شده با اقبال عمومی مواجه شده است. وی افزود: کاملا مشخص است که مردم پیرامون یکسری مسائل تخصصی دنبال مطالبی عامهفهم و عمومی هستند. نشت نشا را که نوشتم لذت بردم و دریافتم بعضی از مطالب هستند که متخصصان آن نمیتوانند آن را به زبان مردم بیان کنند. رضا امیرخانی که در سال 1352 متولد شده، مدتی رئیس هیات مدیره انجمن قلم ایران بوده است.
ارمیا (رمان)، ناصر ارمنی (مجموعه داستان)، من او (رمان)، ازبه (داستان بلند)، داستان سیستان (سفرنامه)، نشت نشا (مقاله بلند) و بیوتن (رمان)، آثار وی را تشکیل میدهند. امیرخانی در جشنوارههایی همچون جشنواره آثار 20 سال دفاع مقدس، جشنواره مهر و جشنواره دفاع مقدس، نیز جوایزی را کسب کرده است.
